Aktualności
01-07-2009Na wokandzie Ministerstwa Sprawiedliwości
Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowuje się do wydania bezpłatnego ogólnopolskiego kwartalnika na temat sądownictwa i reformy wymiaru sprawiedliwości. Atutami periodyku mają być: ciekawe artykuły i felietony, ale również wypowiedzi kierownictwa resortu i opinie płynące wprost ze środowiska prawniczego. Nie bez znaczenia jest także duży nakład oraz nowoczesna i kolorowa szata graficzna standardem odpowiadająca pismom komercyjnym. Nad pracą zespołu redakcyjnego czuwa kolegium redakcyjne, które współtworzą takie wybitne i znane autorytety jak: Andrzej Zoll, Stanisław Dąbrowski, Marek Safjan, Zbigniew Ćwiąkalski czy też Adam Bodnar.Na początku czerwca br. Ministerstwo Sprawiedliwości ogłosiło przetarg na opracowanie graficzne i przygotowanie do druku 11 wydań kwartalnika „Na wokandzie”, który jest jednym z zadań w ramach projektu „Ułatwianie dostępu do wymiaru sprawiedliwości” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego z Programu Operacyjnego „Kapitał Ludzki 2007-2013”, Priorytet V Dobre Rządzenie.
Główna problematyka nowego czasopisma to zagadnienia z dziedziny sądownictwa i reformy wymiaru sprawiedliwości. Przewidziany nakład to 10.000 egzemplarzy. Głównymi odbiorcami bezpłatnego kwartalnika mają być przede wszystkim sędziowie, prokuratorzy, studenci nauk prawnych i kadra akademicka wydziałów prawa uczelni publicznych i niepublicznych, ale również instytucje i organizacje związane z wymiarem sprawiedliwości.
W skład kolegium redakcyjnego wchodzą tacy wybitni przedstawiciele nauk prawnych i praktycy jak: Andrzej Zoll, Stanisław Dąbrowski, Marek Safjan, Zbigniew Ćwiąkalski czy też Adam Bodnar.
Atutem wydawnictwa będzie przystępna forma materiałów dziennikarskich - większość o charakterze praktycznym, w formie informacyjnej bądź publicystycznej. Każdy numer czasopisma będzie składał się ze stałych działów i rubryk takich jak: aktualności, raporty, fundusze europejskie, czy dobre praktyki. Specjalnie dla studentów prawa przygotowany będzie dział zawierający informacje dotyczące również egzaminów na aplikacje, a także porady na temat budowania kariery w trakcie i po ukończeniu nauki. Nie zabraknie też felietonów wybitnych przedstawicieli orzecznictwa oraz profesury. Ambicją redakcji i kolegium redakcyjnego jest stworzenie środowiskowego forum wymiany opinii.
Szczególnym ułatwieniem dla czytelników będzie prenumerata przez Internet, ponieważ kwartalnik będzie można zamówić w wersji elektronicznej na swoją skrzynkę e-mailową, a także pobrać ze specjalnie przygotowywanej zakładki na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.
Pozostałe zadania realizowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości w ramach projektu „Ułatwianie dostępu do wymiaru sprawiedliwości” to:
- opracowanie i dystrybucja materiałów informacyjno-edukacyjnych na temat wymiaru sprawiedliwości oraz praw obywatela w sądzie i prokuraturze,
- rozwój sieci punktów obsługi interesantów w sądach powszechnych,
- kampania informacyjna na temat alternatywnych sposobów rozwiązywania sporów (mediacje i sądy polubowne),
- spotkania edukacyjne dla młodzieży szkół średnich i studentów dotyczące funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości,
- modernizacja strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości,
- badanie opinii publicznej m.in.: na temat wizerunku wymiaru sprawiedliwości i praw osób pokrzywdzonych przestępstwem.
Z poważaniem,
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
23-06-2009Posiedzenie Rady Głównej do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym
W dniu 22 czerwca 2009 roku pod przewodnictwem Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego – Sekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości odbyło się kolejne posiedzenie Rady Głównej do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym.W czasie posiedzenia wspólnie z przedstawicielem Departamentu Rynku Pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej dyskutowano nad aktywizacją zawodową skazanych oraz osób zwalnianych z jednostek penitencjarnych jak również nad działaniami podejmowanymi wobec tej grupy, które mają ułatwiać ich powrót na rynek pracy.
W dalszej części spotkania członkowie Rady zapoznali się z informacjami na temat funkcjonowania rad terenowych do spraw społecznej readaptacji i pomocy skazanym. Podjęta została decyzja o wystąpieniu z inicjatywą powołania rad terenowych do tych wojewodów, którzy podmiotów takich nie powołali, a także o zorganizowaniu w październiku br. spotkania z przedstawicielami działających rad terenowych.
Członkowie Rady zaopiniowali także projekt planu podziału środków Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej na 2010 rok. Plan ten został zmieniony w ten sposób, że z uwagi na niewykorzystywanie środków finansowych Funduszu przez niektóre sądy, o 2% zmniejszono ich pulę na rzecz organizacji pozarządowych.
Rada zaopiniowała więc następujący plan podziału środków z Funduszu na 2010 rok:
Centralny Zarząd Służby Więziennej – 60%
Sądy okręgowe - 28%
Organizacje pozarządowe - 12%.
Na zakończenie spotkania swoją działalność przedstawiła Fundacja „Pomoc potrzebującym” w Warszawie.
Następne spotkanie Rady zostało zaplanowane na początek października br.
22-06-2009Konferencja Ministrów Sprawiedliwości państw Rady Europy - Tromso 17-19 czerwca 2009 r.
Minister Sprawiedliwości Andrzej Czuma kierował polską delegacją podczas konferencji, która odbyła się w dniach 17-19 czerwca 2009 r. w Tromso.Spotkanie ministrów sprawiedliwości odbyło się pod hasłem „Breaking the silence – united against the domestic violence”.
W obradach wzięli udział przedstawiciele większości państw członkowskich Rady Europy. Tematem wystąpień było przeciwdziałanie przemocy w rodzinie za pomocą środków prawnych.
W imieniu polskiej delegacji zabrał głos Pan Minister Andrzej Czuma, który zaprezentował podejmowane przez Radę Ministrów działania legislacyjne i organizacyjne w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie , w szczególności omówił zmiany w kodeksie karnym i postępowania karnego, ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, utworzenie sieci pomocy pokrzywdzonym oraz instytucję opiekuna ofiary przestępstwa i rolę Rady ds. Pokrzywdzonych. Pan Minister zwrócił także uwagę na konieczność stałego podnoszenia świadomości funkcjonariuszy służb publicznych, odpowiedzialnych za walkę z przemocą. Temu celowi służyły wydane w lutym 2009 r. Wytyczne Prokuratora Generalnego w sprawie działań na rzecz pokrzywdzonego.
Podczas konferencji zostały przyjęte trzy rezolucje: w sprawie zapobiegania przemocy domowej, zacieśnienia współpracy w sprawach karnych oraz promocji zasady rządów prawa przez Radę Europy. W rezolucjach wskazano na konieczność przyjęcia wspólnych standardów ochrony praw ofiar przemocy domowej oraz zobowiązano Sekretarza Generalnego Rady Europy do opracowania szczegółowego raportu, mającego na celu wprowadzenie w życie rezolucji.
Przy okazji konferencji Pan Minister Andrzej Czuma odbył także dwustronne spotkania z Ministrami Sprawiedliwości Królestwa Holandii oraz Federacji Rosyjskiej. Podczas spotkania z delegacją holenderską omówiono inicjatywę stworzenia w ramach UE mechanizmu oceny wymiarów sprawiedliwości państw członkowskich. Spotkanie z delegacją rosyjską miało na celu zbliżenie stanowisk stron w sprawach decentralizacji obrotu prawnego w sprawach cywilnych i karnych oraz udostępnienia Instytutowi Pamięci Narodowej całości akt śledztwa w sprawie zbrodni katyńskiej.
12-06-2009Spotkanie z Ministrem Sprawiedliwości Kazachstanu
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – Igor Dzialuk spotkał się z Ministrem Sprawiedliwości Kazachstanu - Raszydem Tusupbekowem.Minister Igor Dzialuk podkreślił, że jest to pierwsze od dłuższego czasu spotkanie przedstawicieli resortów sprawiedliwości Polski i Kazachstanu na szczeblu ministerialnym. Zwrócił przy tym uwagę, iż współpraca na szczeblu roboczym jest dosyć intensywna. Przypomniał o podpisanym niedawno porozumieniu o współpracy w zakresie więziennictwa. Nawiązał także do podpisania memorandum o współpracy między Ministerstwem Sprawiedliwości Kazachstanu a Krajową Szkołą Sądownictwa i Prokuratury.
Minister Raszyd Tusupbekow odniósł się do zagadnienia wymiany doświadczeń w zakresie wykonywania wyroków karnych oraz stosowania norm prawa międzynarodowego dotyczących praw człowieka, szczególnie w miejscach pozbawienia wolności. Wyraził podziękowanie polskiemu Ministerstwu Sprawiedliwości za współpracę w tej dziedzinie.
Przypomniał o niedawnej wizycie w Polsce delegacji Ministerstwa Sprawiedliwości Kazachstanu, która mogła zapoznać się z organizacją więziennictwa i polskimi rozwiązaniami prawnymi w zakresie wykonywania wyroków karnych.
Minister Igor Dzialuk nawiązał do podpisanego podczas tej wizyty przez Dyrektorów Generalnych Służb Więziennych obu krajów porozumienia i wyraził opinię, iż stanowi ono początek współpracy, która będzie satysfakcjonująca dla obu stron.
Minister Raszyd Tusupbekow wyraził szczególne zainteresowanie zapoznaniem się z rozwiązaniami i doświadczeniami polskimi w zakresie procedur umieszczania osób zatrzymanych w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz zapewnienia poszanowania praw tych osób.
Następnie Pan Minister poinformował o przyjętym przez rząd Kazachstanu, w związku z planowanym objęciem przewodnictwa w OBWE w 2010r., programie Droga do Europy. Podkreślił, że program przewiduje nawiązanie ścisłych kontaktów z krajami europejskimi w zakresie kwestii gospodarczych, jak również kwestii prawnych, ze szczególnym uwzględnieniem tematyki ochrony praw człowieka. Omówił także kompetencje kazachskiego Ministerstwa Sprawiedliwości. Zwrócił uwagę na funkcję legislatora rządu, odpowiedzialnego za przygotowywanie projektów aktów prawnych, jak również ocenę rozwiązań prawnych proponowanych przez inne resorty.
Minister Igor Dzialuk przyznał, że kompetencje Ministerstw Sprawiedliwości obu krajów nie są do końca zbieżne. Zadeklarował jednak gotowość i chęć współpracy. Zaznaczył, iż obrót prawny między obu krajami jest niewielki i odbywa się bez większych problemów. Wyraził jednak opinię, iż skala tego obrotu – biorąc pod uwagę spodziewany rozwój kontaktów gospodarczych – może się zwiększyć. Przypomniał o podjętych jakiś czas temu rozmowach zmierzających do podpisania ewentualnego oświadczenia o współpracy, przede wszystkim w sprawach karnych. Zasugerował zastanowienie się nad celowością takiego porozumienia i ewentualnym wznowieniem rozmów w tym zakresie.
Następnie Minister Dzialuk odniósł się do zaproponowanego przez Gości tematu współpracy w zakresie ekspertyz sądowych i nawiązania współpracy z Europejską Siecią Instytutów Nauk Sądowych (ENFSI). Poddał pod rozwagę nawiązanie współpracy z Instytutem Ekspertyz Sądowych w Krakowie, który jest członkiem wspomnianej Sieci. Zwrócił uwagę, że Instytut został założony przez Ministra Sprawiedliwości, jest jednak jednostką samodzielną. Zadeklarował poparcie ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości, w przypadku zainteresowania strony kazachskiej nawiązaniem takiej współpracy.
Odnośnie Europejskiej Sieci Instytutów Nauk Sądowych, Minister zwrócił uwagę, że pełnoprawnym członkiem Sieci może być instytucja badawcza z kraju będącego członkiem UE lub Rady Europy. Dodał jednak, że możliwy jest udział w pracach Sieci jako członka stowarzyszonego, instytutów badawczych z innych krajów, przy czym muszą to być instytuty, których głównym obszarem działalności jest wykonywanie ekspertyz sądowych. Poddał pod rozwagę udział Kazachstanu w pracach ENFSI w tej formule.
Minister Rachyd Tusupbekow zauważył, że w Kazachstanie działa instytut zajmujący się ekspertyzami sądowymi, który także stanowi samodzielną jednostkę. Wyraził opinię, iż byłby on zainteresowany nawiązaniem współpracy i mógłby – za pośrednictwem Ambasady Kazachstanu w Warszawie – nawiązać kontakt z IES w Krakowie.
Uczestnicy spotkania
Ze strony kazachskiej:
1. Pan Raszyd Tusupbekow, Minister Sprawiedliwości Kazachstanu,
2. Pan Aleksiej Wołkow, Ambasador Kazachstanu w Warszawie,
3. Pan Arman Dżanadiłow, Główny ekspert Departamentu Analityki i Planowania Strategicznego w MS Kazachstanu,
4. Pan Jerłan Aidarbekuły, Ekspert Departamentu Prawa Międzynarodowego i Ochrony praw własności w MS Kazachstanu,
5. Pan Margułan Baimukhan, Radca-Minister Ambasady Kazachstanu w Warszawie,
6. Pan Daniyar Seidalijew, II Sekretarz Ambasady Kazachstanu w Warszawie.
Ze strony polskiej:
1. Pan Igor Dzialuk, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości,
2. Pan Marek Łukaszewicz, Dyrektor Biura Ministra,
3. Pan Włodzimierz Szulc, zastępujący Dyrektora Biura Prezydialnego CZSW,
4. Pani Joanna Maciejowska, Naczelnik Wydziału Prawno-Traktatowego Departamentu Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
10-06-2009I Krajowa Konferencja Ośrodków Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem
- Priorytetem Ministerstwa Sprawiedliwości jest ochrona i wsparcie osób pokrzywdzonych przestępstwem – powiedział Krzysztof Kwiatkowski, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w trakcie I Krajowej Konferencji Ośrodków Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem, która odbyła się w Łodzi.W trakcie spotkania, w którym udział wzięła m.in. Joanna Agacka-Indecka, Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej, podpisane zostało porozumienie o współpracy pomiędzy Ministerstwem Sprawiedliwości, Naczelną Radą Adwokacką oraz koordynatorami Ośrodków Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem.
Porozumienie przewiduje bezpłatną pomoc prawną udzielaną w Ośrodkach przez aplikantów adwokackich i adwokatów. Przedstawiciel Naczelnej Rady Adwokackiej będzie brał także udział w pracach Rady ds. Pokrzywdzonych Przestępstwem, działającej przy Ministrze Sprawiedliwości.
Obecnie w Polsce działa 16 Ośrodków Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem. Powstały one w ramach projektu „Sieć Pomocy Ofiarom Przestępstw”, który jest realizowany od 2007 r. i finansowany z funduszy europejskich.
- Informacja na temat strony internetowej www.pokrzywdzeni.gov.pl
- Informacja na temat działalności „Ośrodków pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem w ramach projektu „Sieć Pomocy Ofiarom Przestępstw”
- Porozumienie o współpracy pomiędzy Ministerstwem Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej a Naczelną Radą Adwokacką oraz koordynatorami ośrodków pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem
Ministerstwo Sprawiedliwości
08-06-2009Kryształowa Waga Wymiaru Sprawiedliwości dla Polski
Polska okazała się bezkonkurencyjna w konkursie „Kryształowa Waga Wymiaru Sprawiedliwości”, organizowanym przez Dyrekcję Generalną Wymiaru Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej oraz Dyrekcję Praw Człowieka i Spraw Prawnych Rady Europy. Najważniejsza europejska nagroda przyznawana jest instytucjom promującym i ulepszającym działania systemu publicznego wymiaru sprawiedliwości w krajach członkowskich Unii Europejskiej i Rady Europy. Polskę reprezentowała Służba Więzienna, która przedstawiła swój projekt „Wolontariat skazanych w Polsce”. To nowatorska forma współpracy z hospicjami i domami pomocy społecznej dla osób niepełnosprawnych i w podeszłym wieku, polegającą na zatrudnianiu osób pozbawionych wolności jako wolontariuszy niosących pomoc osobom najbardziej potrzebującym.- Konkurencja była bardzo silna – przyznała prof. Beata Gruszczyńska, zasiadająca w jury konkursu. – Nasz projekt okazał się jednak najlepszy. Zdobyliśmy większość głosów – dodała.
Gen. Paweł Nasiłowski - Dyrektor Generalny Służby Więziennej odebrał nagrodę 5 czerwca br., w trakcie plenarnego spotkania Forum Wymiaru Sprawiedliwości w Brukseli. W trakcie dzisiejszej konferencji prasowej zaprezentował ją Ministrowi Sprawiedliwości – Andrzejowi Czumie.
- Jednym z najważniejszych zadań, jakie stoją przed Służbą Więzienną jest przywracanie skazanych społeczeństwu. To zadanie niezwykłe trudne – przyznał Minister. – Programy, takie jak ten nagrodzony, zadanie to niezwykle skutecznie realizują – dodał.
Więcej o konkursie i nagrodzie:
https://wcd.coe.int/
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
29-05-2009KONFERENCJA PROKURATORÓW GENERALNYCH PAŃSTW UNII EUROPEJSKIEJ (Praga, 27-29 maja 2009 r.)
Zastępca Prokuratora Generalnego – Andrzej Pogorzelski wziął udział w Konferencji Prokuratorów Generalnych Państw Unii Europejskiej. Spotkanie odbyło się w dniach 27-29 maja 2009 r. w Pradze.W trakcie konferencji prokurator Andrzej Pogorzelski przedstawił założenia, przygotowanej w Ministerstwie Sprawiedliwości, nowelizacji Ustawy o Prokuraturze, która wprowadzi rozdział urzędów Prokuratora Generalnego oraz Ministra Sprawiedliwości. Nad nowelizacją pracują obecnie posłowie. – Należy wyrazić nadzieję, że przeważą względy racjonalne, dzięki którym prokuratura i prokuratorzy zyskają pełną samodzielność i niezależność od niepożądanych wpływów politycznych – powiedział prokurator Pogorzelski.
29-05-2009Drugie posiedzenie Rady ds. Pokrzywdzonych Przestępstwem
Omówienie projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska w zakresie utworzenia Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, dyskusja nad założeniami telefonicznej linii wsparcia dla ofiar przemocy domowej – to jedne z głównych punktów drugiego posiedzenia Rady ds. Pokrzywdzonych Przestępstwem. W trakcie dzisiejszego spotkania zaprezentowane zostały także zmiany w ustawie z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych przestępstw umyślnych.Podczas drugiego posiedzenia Rady zostały wręczone dekrety powołujące w jej skład nowych członków. Z uwagi na szerokie spectrum spraw będących przedmiotem obrad Rady, na wniosek innych jej członków, Minister Sprawiedliwości powołał w jej skład Panią kurator Annę Janus Dębską – Zastępcę Kuratora Okręgowego Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie oraz Pana Krzysztofa Brzózkę – Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
Spotkanie odbyło się w siedzibie Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" (Warszawa, ul. Korotyńskiego 13). Wziął w nim udział Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – Krzysztof Kwiatkowski, Przewodniczący Rady.
Do zadań Rady należy m.in. przygotowanie opinii dla Ministra Sprawiedliwości na temat kierunków zmian w obszarze związanym z pokrzywdzonymi przestępstwem, opiniowanie projektów aktów prawnych i opracowań, zawierających propozycje w ww. obszarze, a także przedstawianie kierunków zmian dotyczących praw osób pokrzywdzonych przestępstwem.
Posiedzenie rozpoczęło się od minuty ciszy, w celu uczczenia pamięci prof. Zbigniewa Hołdy, członka Rady.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
29-05-2009XV -lecie Prokuratorskiego Pionu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej 1994 - 2009
1 czerwca 2009 r. minie 15 lat od powołania w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury wyspecjalizowanej struktury do zwalczania przestępczości zorganizowanej. Był to czas realizacji wielkiego zawodowego wyzwania. Czas, w którym kształtowały się charaktery prokuratorów, urzędników i całych zespołów wyodrębnionych w strukturach prokuratur wojewódzkich, później okręgowych, apelacyjnych i wreszcie w wydziałach i zespołach Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej.
Zaangażowanie i upór prokuratorów, połączony ze stale doskonaloną wiedzą i zdobywanym doświadczeniem w zwalczaniu najgroźniejszych przejawów przestępczości, zyskały uznanie całego środowiska prawniczego.
28 maja 2009 r. Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny - Andrzej Czuma i Prokurator Krajowy Zastępca Prokuratora Generalnego - Edward Zalewski oraz pozostałe osoby z Kierownictwa prokuratury, na uroczystej naradzie z okazji jubileuszu, podziękowali prokuratorom za trud i pasję oraz wkład w budowę dzieła zwanego prokuratorskim pionem do spraw przestępczości zorganizowanej.
Zastępcy Dyrektora Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej prokuratorzy Zbigniew Górszczyk i Tadeusz Laudowicz, doceniając ich dotychczasową pracę, otrzymali awanse na stanowisko prokuratorów Prokuratury Krajowej.Katarzyna Szeska
Rzecznik Prasowy
Prokuratury Krajowej
18-05-2009Statuetka InfoStat dla Ministerstwa Sprawiedliwości
Statuetka InfoStat dla Ministerstwa SprawiedliwościMinisterstwo Sprawiedliwości otrzymało statuetkę InfoStat za znaczący wkład w budowę społeczeństwa informacyjnego, wynikający z wdrożenia jednej z największych w Polsce rozległych sieci transmisji danych. W ostatni piątek wyróżnienie odebrał Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – Igor Dzialuk.
Sieć VPN MPLS obejmuje 327 lokalizacji resortu. Dzięki niej wiele firm może od ręki uzyskać niezbędne dokumenty np. z Krajowego Rejestru Sądowego, Rejestru Zastawów, Nowej Księgi Wieczystej, czy też Monitora Sądowego i Gospodarczego.
Statuetka InfoStat przyznawana jest corocznie przez Komitet Organizacyjno-Programowy obchodów Światowego Dnia Społeczeństwa Informacyjnego na bazie rekomendacji Partnerów Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Obchody Światowego Dnia Społeczeństwa Informacyjnego zostały ustanowione rezolucją Zgromadzenia Narodów Zjednoczonych z dnia 27 marca 2006 r.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
14-05-2009SPRAWOZDANIE z wizyty w Polsce Ministra Sprawiedliwości Republiki Litewskiej, Pana Remigijusa Šimašiusa
W dniach 13-14 maja 2009r., roboczą wizytę w Warszawie złożył Pan Remigijus Šimašius, Minister Sprawiedliwości Republiki Litewskiej.Panu Ministrowi towarzyszyli:
1. Pani Simona Mesoniené, Zastępca Dyrektora Departamentu Sądownictwa Karnego,
2. Pani Andrada Bavéjan, Naczelnik Wydziału Współpracy Prawnej w Departamencie Prawa Międzynarodowego,
oraz
3. Pan Egidijus Meilunas, Ambasador Republiki Litewskiej w Warszawie,
4. Pan Valdas Lastauskas, Radca-Minister Ambasady Republiki Litewskiej w Warszawie.
Cel wizyty
Celem wizyty Ministra Sprawiedliwości Republiki Litewskiej była wymiana informacji i stanowisk w odniesieniu do niektórych dokumentów, nad którymi trwają prace w ramach Unii Europejskiej, a także omówienie współpracy dwustronnej w zakresie przekazywania skazanych.
Przebieg wizyty
W ramach programu wizyty Pan Minister R.Šimašius spotkał się z Ministrem Sprawiedliwości-Prokuratorem Generalnym, Panem Andrzejem Czumą, Prezesem Sądu Najwyższego, Panem prof. Walerianem Sanetrą oraz Dyrektorem Generalnym Służby Więziennej, Panem gen. Pawłem Nasiłowskim.
1. Spotkanie z Ministrem Sprawiedliwości-Prokuratorem Generalnym.
Pan Minister A.Czuma przywitał Gości i wyraził zadowolenie z możliwości goszczenia w Polsce delegacji litewskiego Ministerstwa Sprawiedliwości.
Zaproponował skoncentrowanie się w trakcie dyskusji na następujących zagadnieniach:
A) projekt programu sztokholmskiego,
B) działania podejmowane przez państwa byłego bloku komunistycznego w sprawie konieczności zachowania jednolitego stanowiska UE odnośnie zbrodni popełnionych przez reżimy totalitarne,
C) ocena Europejskiego Nakazu Aresztowania,
D) współpraca prawna w stosunkach dwustronnych polsko-litewskich w zakresie przekazywania osób skazanych,
a także na wniosek strony litewskiej
E) wzajemne wykonywanie kar administracyjnych i środków karnych w stosunkach polsko-litewskich.
Pan Minister R.Šimašius podziękował za zaproszenie do złożenia wizyty w Polsce i możliwość spotkania z polskim Ministrem Sprawiedliwości.
ad. A)
Pan Minister A.Czuma nawiązał do planowanego przyjęcia programu sztokholmskiego w okresie prezydencji szwedzkiej. Przypomniał, że państwa Grupy Wyszehradzkiej wspólnie (Polska, Czechy, Węgry i Słowacja), jak również szereg innych państw, w tym Litwa, indywidualnie przekazały Komisji Europejskiej swoje stanowiska do tego programu. Odniósł się następnie do propozycji litewskiej dotyczącej priorytetów w zakresie programu sztokholmskiego i podkreślił, iż w wielu przypadkach są one zbieżne ze stanowiskiem polskim. Podkreślił, iż w zakresie rozwoju obszaru współpracy w sprawach karnych, podstawową rolę powinna odgrywać zasada wzajemnego uznawania orzeczeń. Wskazał, że Polska, podobnie jak Litwa, chce wesprzeć inicjatywę dotyczącą zapewnienia lepszego poszanowania praw ofiar przestępstw. Podkreślił, iż dla Polski ochrona ofiar przestępstw poprzez wzmacnianie gwarancji procesowych oraz pomoc dla osób poszkodowanych przestępstwem także stanowi priorytet. Z aprobatą odniósł się do propozycji Litwy w zakresie dążenia do zwiększania wzajemnego zaufania pomiędzy państwami członkowskimi poprzez wykorzystanie Sieci Współpracy Legislacyjnej Ministrów Sprawiedliwości Państw Członkowskich UE, czy Europejskiej Sieci Laboratoriów Kryminalistycznych i powołanie ewentualnie innych niezbędnych sieci. Poparł ponadto rozwój i promowanie szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości. Wyraził uznanie dla podejmowanych przez Litwę działań w zakresie kontynuacji na forum UE dyskusji nt. przestępstw popełnionych przez reżimy totalitarne, a także zwiększania świadomości społecznej i wypracowania wspólnego podejścia państw członkowskich w ww. kwestii. Poparł pogląd o konieczności stworzenia efektywnego mechanizmu, który przyczyniłby się do tworzenia wspólnej świadomości historycznej, w tym przezwyciężenia luk w postrzeganiu historii całego kontynentu, istniejących na zachodzie Europy.
Pan Minister nawiązał również do pomysłu harmonizacji prawa karnego materialnego i wskazał na potrzebę ostrożnego podejścia do tej kwestii. Zwrócił uwagę, że ocena ewentualnej potrzeby harmonizacji będzie możliwa po przedstawieniu konkretnych propozycji legislacyjnych.
W odniesieniu do przedstawionej przez Litwę propozycji ustanowienia instrumentu dotyczącego naruszeń prawa administracyjnego mogących skutkować sankcjami karnymi (administrative infringements) przyznał, że do czasu przedstawienia projektu dokumentu w tym zakresie przez Komisję Europejską, Polska zachowuje wstrzemięźliwe stanowisko. Nie wykluczył jednak możliwości udzielenia poparcia tej inicjatywy po zapoznaniu się z projektem Komisji.
Pan Minister R.Šimašius wyraził zadowolenie faktu, że litewskie propozycje odnoszące się do programu sztokholmskiego w obszarze spraw karnych są pozytywnie oceniane i popierane przez Polskę. Podkreślił, że szczególnie ważną kwestią dla Litwy jest wypracowanie jednolitego stanowiska państw UE w zakresie przestępstw popełnianych przez reżimy totalitarne. Zauważył, że Litwa od dłuższego czasu podnosi tą kwestię. Wskazał na potrzebę wsparcia ze strony innych krajów, szczególnie tych, które podobnie jak Polska z własnego doświadczenia znają funkcjonowanie takich reżimów. Wspomniał ponadto o inicjatywie litewskiej zorganizowania w Strasburgu obchodów przypominających skutki paktu Ribentropp - Mołotow.
Pan Minister odniósł się też do kwestii ochrony praw ofiar przestępstw. Przyznał, iż zagadnienie to jest traktowane priorytetowo przez Litwę, zwrócił jednak uwagę na potrzebę uwzględnienia sytuacji budżetowej poszczególnych krajów członkowskich w dyskusji nad tym tematem. Zgodził się także z opinią Pana Ministra A.Czumy, iż harmonizacja prawa karnego materialnego generalnie nie jest konieczna i do tej kwestii należy podejść indywidualnie, odnosząc się do konkretnych propozycji legislacyjnych.
Pan Minister A.Czuma odnosząc się do współpracy w sprawach cywilnych przyznał, że Polska prezentuje zbliżone do Litwy stanowisko w kwestii wypracowania spójnych, jednolitych reguł w zakresie modelu postępowania z orzeczeniami zagranicznymi we wszystkich sprawach cywilnych. Pozytywnie wypowiedział się również o propozycji ewaluacji i uproszenia istniejących wspólnotowych aktów prawnych regulujących kwestie cywilne. Zauważył, iż obecnie obowiązują różne akty prawne, które wprowadzają różne mechanizmy wzajemnego uznawania orzeczeń, co w praktyce może powodować problemy interpretacyjne. Z aprobatą odniósł się do propozycji szerszego wykorzystania zasady wzajemnego uznawania orzeczeń. Zauważył, iż do osiągnięcia tego celu najbardziej przyczyniłoby się całkowite zniesienie sądowego stwierdzenia wykonalności tzw. exequatur, za czym opowiada się Litwa. Dodał, że powinno to zostać poprzedzone szczegółową analizą istniejących aktów prawnych pod kątem ustalenia, czy całkowite zniesienie exequatur jest obecnie możliwe, a jeśli tak - to pod jakimi warunkami. Zgodził się ze stanowiskiem Litwy w zakresie dążenia do zakończenia prac nad instrumentem dotyczącym spadków i testamentów. Pan Minister odniósł się także do traktowanej przez Litwę priorytetowo potrzeby uregulowania kwestii majątkowych ustrojów małżeńskich przy jednoczesnym eliminowaniu wszelkich trudności pojawiających się w tym obszarze w sprawach z elementem transgranicznym. Zgodził się z koniecznością podjęcia dyskusji nad tym zagadnieniem na forum UE, wypowiedział się jednak z rezerwą o rezultacie tej dyskusji.
Pan Minister A.Czuma podkreślił również rosnące znaczenie polityki zewnętrznej w obszarze wymiaru sprawiedliwości. Wskazał na konieczność zintensyfikowania współpracy w ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz Partnerstwa Wschodniego w szczególności z Ukrainą, Białorusią i Gruzją. Zwrócił też uwagę na znaczenie współpracy z partnerami strategicznymi, takimi jak Stany Zjednoczone Ameryki.
Pan Minister R.Šimašius z satysfakcją zauważył zbieżność stanowisk w wielu kwestiach również w sprawach cywilnych. Podkreślił, że dostrzega wagę współpracy z państwami spoza UE, szczególnie w ramach partnerstwa wschodniego.
ad. B)
Pan Minister A.Czuma nawiązał do wcześniejszej wypowiedzi Pana Ministra R.Šimašiusa i zauważył, że litewska propozycja utworzenia stałych mechanizmów (instytucji) służących budowaniu wiedzy i świadomości historycznej szczególnie wśród młodzieży na obszarze całej UE byłoby dobrym rozwiązaniem. Podkreślił, iż poza krajami dawnego bloku wschodniego wiedza historyczna na temat reżimów totalitarnych jest znikoma.
Pan Minister R.Šimašius powtórzył, że rząd litewski dąży do osiągnięcia jednolitego stanowiska przez kraje członkowskie UE odnośnie zbrodni popełnionych przez reżimy totalitarne oraz negowania holocaustu. Podejmuje też starania, aby odpowiedni zapis znalazł się w programie sztokholmskim. Przyznał, że nie zna opinii prezydencji czeskiej w tym zakresie. Dodał, że oczekuje na stanowisko Komisji Europejskiej, liczy też na wsparcie ze strony Polski.
Pan Minister A.Czuma podziękował stronie litewskiej za poparcie polskiej inicjatywy w sprawie umieszczenia zapisu, dotyczącego zbrodni popełnionych przez reżimy totalitarne w wytycznych do negocjacji nowego porozumienia UE-Rosja (na spotkanie Unia - Rosja w Kaliningradzie w dniach 14 -15 maja br). Przypomniał, że w dniu 4.05.2009r., w trakcie prac grupy roboczej ds. Europy Wschodniej i Azji Środkowej (COEST) Polska postulowała dokonanie w dokumencie stanowiącym wytyczne do negocjacji nowego porozumienia UE-Rosja zapisu, mającego na celu podkreślenie wagi, wciąż aktualnej dla państw byłego bloku komunistycznego, kwestii zbrodni popełnianych przez reżimy totalitarne i konieczności współpracy ze strony Rosji w tym zakresie. Propozycja Polski została zaakceptowana przez KE i inne państwa członkowskie na posiedzeniu COREPER II w dniu 6.05.2009r., między innymi dzięki poparciu Litwy i Estonii.
Pan Minister zauważył także, iż Parlament Europejski przy okazji organizacji wysłuchania publicznego na temat zbrodni popełnianych przez reżimy totalitarne przyjął rezolucję, w której podkreślił wagę tego problemu oraz poddał pod rozwagę powołanie instytutu, który zajmowałby się tymi zagadnieniami. Dodał, że w przypadku powołania takiego instytutu konieczne byłoby zapoznanie się z danymi, które znajdują się w posiadaniu strony rosyjskiej. Wyjaśnił, iż Polski postulat uzupełnienia ww. dokumentu był spowodowany problemami we współpracy ze stroną rosyjską w zakresie toczących się postępowań dotyczących ofiar reżimów totalitarnych, np. „sprawy katyńskiej", gdzie brak woli współpracy ze strony rosyjskiej i odmowa uznania legitymacji rodzin ofiar do udziału w postępowaniu utrudnia dotarcie do prawdy, a tym samym rehabilitację tych ofiar. Wyraził opinię, że UE powinna wpływać na stronę rosyjską aby przekazała takie dane do państw członkowskich i nie utrudniała prowadzenia toczących się postępowań. Poddał pod rozwagę zastanowienie się nad innymi możliwymi działaniami, które zaktywizują stronę rosyjską do współpracy.
ad. C)
Pan Minister A.Czuma nawiązał do przedstawionego przez prezydencję czeską projektu sprawozdania dotyczącego czwartej rundy wzajemnych ocen w zakresie praktycznego funkcjonowania Europejskiego Nakazu Aresztowania w państwach Unii. Przypomniał, że dokument ten jest obecnie przedmiotem prac w grupach roboczych i może zostać przyjęty przez Radę UE na jej czerwcowym posiedzeniu. Pan Minister zwrócił uwagę na kilka kwestii ujętych w raporcie. Nie zgodził się z opinią autorów raportu co do konieczności pracy nad stosowaniem przez wszystkie państwa zasady proporcjonalności. Zaznaczył, że zasada ta nie została wyrażona w samej decyzji ramowej i nie powinna być narzucana na państwa, które jako fundamentalną traktują zasadę legalizmu. Zwrócił uwagę również na potrzebę zastanowienia się nad koniecznością zniesienia badania podwójnej karalności wobec tzw. 32 przestępstw europejskich. Dodał, że w praktyce prawo materialne państw członkowskich zasadniczo przewiduje penalizację tych czynów, natomiast w przypadku wystąpienia wątpliwości można podjąć próbę przybliżenia regulacji materialno-prawnych państw członkowskich. Wyraził także opinię, iż bardziej racjonalne jest sporządzenie kolejnego raportu w roku 2011 a nie w 2010. Poprosił o stanowisko Litwy w tej kwestii.
Pan Minister R.Šimašius przyznał, iż zna stanowisko Polski w kwestii raportu ze stosowania ENA. Stwierdził, że Europejski Nakaz Aresztowania jest zasadniczo dobrze działającym instrumentem i Litwa korzysta z niego w szerokim zakresie. Zgodził się z opinią Pana Ministra A.Czumy, iż nie ma potrzeby zachowania zasady badania podwójnej karalności. Odnośnie terminu sporządzenia kolejnego raportu stwierdził, że nie widzi przeszkód, aby był on sporządzony w roku 2010. Dodał jednak, że zapozna się z argumentami Polski na rzecz późniejszego sporządzenia raportu.
ad. D)
Pan Minister A.Czuma przypomniał podstawę prawną współpracy polsko-litewskiej w zakresie przekazywania osób skazanych. Krótko omówił też zakres tej współpracy.
Pan Minister I.Dzialuk podkreślił, że współpraca w zakresie przekazywania skazanych w trybie konwencji strasburskiej generalnie nie przedstawia problemów. Nawiązał jednak do sprawy odmowy przekazania do Polski skazanego na Litwie obywatela polskiego, M.Cieleckiego. Przypomniał, że wyrokiem Wileńskiego Sądu Okręgowego został on skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności i Minister Sprawiedliwości RP, na prośbę skazanego, wystąpił z wnioskiem o przekazanie skazanego do Polski celem wykonania kary. Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Litewskiej poinformowało, że odmówiono zgody na przekazanie skazanego „ z uwagi na nowo powstałe okoliczności". Pan Minister przyznał, że Polska zwróciła się do strony litewskiej z prośbą o wyjaśnienie przyczyn odmowy.
Pan Minister R.Šimašius przyznał, że rzeczywiście nie odnotowano większych problemów we współpracy w zakresie przekazywania skazanych. Odnosząc się do przypadku M.Cieleckiego przedstawił praktykę stosowaną przez Litwę w zakresie przekazywania skazanych. Podkreślił, że co do zasady Litwa pozytywnie odnosi się do wniosków o przekazanie skazanych, za wyjątkiem sytuacji, gdy skazany jest zobowiązany do wyrównania szkód materialnych. Zaznaczył, że w przypadku M.Cieleckiego został on zobowiązany wyrokiem sądu do wypłacenia poszkodowanym 53 tysięcy litów.
Pan Minister I.Dzialuk zwrócił uwagę, że w przypadku osoby odbywającej karę pozbawienie wolności istnieje niewielka szansa, iż wpłaci ona zasądzoną kwotę. Wskazał na możliwość ewentualnej wpłaty przez rodzinę skazanego lub przeprowadzenia egzekucji z majątku w Polsce. Zaznaczył, że do podjęcia działań w tym zakresie potrzebna jest szczegółowa informacja ze strony litewskiej.
Pan Minister R.Šimašius zadeklarował gotowość rozważenia takiego rozwiązania.
ad. E)
Pan Minister A.Czuma nawiązał do propozycji litewskiej zawarcia porozumienia dotyczącego wzajemnego wykonywania kar administracyjnych związanych z naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym. Zwrócił uwagę, że przedmiotem porozumienia dwustronnego mogłoby stać się jedynie wzajemne wykonanie pieniężnych kar administracyjnych, które nie mogą być przedmiotem zaskarżenia do sądu karnego (z uwagi na treść Decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym). Dodał, że w polskim porządku prawnym w chwili obecnej naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym nie podlega odpowiedzialności administracyjnej, lecz jest przedmiotem sankcji karnej. Zaznaczył jednak, że strona polska nie wyklucza możliwości rozważenia propozycji strony litewskiej, przy czym podjęcie rozmów dotyczących dwustronnego porozumienia o wzajemnym wykonywaniu kar administracyjnych możliwe będzie po przedstawieniu projektu przez stronę litewską. Zastrzegł też, że w zależności od zakresu regulacji przedstawionego projektu, resortem właściwym dla podjęcia negocjacji może okazać się nie Ministerstwo Sprawiedliwości lecz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji lub Ministerstwo Infrastruktury.
Pan Minister R.Šimašius nawiązał do jednego z wcześniejszych spotkań Ministrów Sprawiedliwości Polski i Litwy (w 2005r.) i podjętego wówczas ustalenia o potrzebie oceny i ewentualnej aktualizacji umów wiążących obie strony. Zaproponował odnowienie współpracy grupy ekspertów i dokonanie przez nich oceny możliwości zawarcia porozumienia o wzajemnym wykonywaniu kar administracyjnych związanych z naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym. Przyznał, że sądy litewskie zwracają uwagę na trudności z wyegzekwowaniem kar administracyjnych w przypadku, gdy zobowiązani do ich zapłacenia mieszkają w innym kraju.
Pan Minister I.Dzialuk zwrócił uwagę, że kary za wykroczenia drogowe są na ogół na tyle drobne, że koszty proceduralne związane z ich egzekucją mogą przewyższyć kwotę samej kary. Przyznał, że zdarza się, iż osoba ukarana nie płaci kary i wyjeżdża zagranicę. Dodał, że polska policja w przypadku cudzoziemców ściąga należność na miejscu. Wyraził gotowość reaktywacji eksperckiej grupy roboczej i podjęcie tematu porozumienia na podstawie projektu, który przedstawi strona litewska.
Pan Minister A.Czuma zaproponował, aby skład grupy eksperckiej ustalić na szczeblu roboczym, drogą mailową lub telefoniczną.
2. Spotkanie w Sądzie Najwyższym.
Goście spotkali się z Prezesami Sądu Najwyższego, Panem prof. W.Sanetrą oraz Panem prof. L.Paprzyckim, a także sędziami reprezentującymi poszczególne izby Sądu Najwyższego. Zapoznali się ze strukturą organizacyjną i zadaniami Sądu Najwyższego. Pan Prezes W.Sanetra szczegółowo omówił także instytucję skargi kasacyjnej cywilnej i kasacji karnej, a także pytań prawnych wnoszonych do SN przez sądy powszechne. Przedstawił także procedurę naboru na stanowiska sędziowskie w Sądzie Najwyższym.
Na zakończenie spotkania Goście zwiedzili budynek Sądu Najwyższego.
3. Spotkanie w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej.
Spotkanie poświęcone było przedstawieniu wdrażanego w Polsce systemu dozoru elektronicznego skazanych. Goście spotkali się z Dyrektorem Generalnym Służby Więziennej, Panem gen. P.Nasiłowskim, Dyrektorem Departamentu Informatyzacji i Rejestrów Sądowych MS, Panem J.Paszke, a także kierownikiem projektu wdrożenia systemu i przedstawicielami wyłonionego w przetargu konsorcjum realizującego projekt.
W trakcie spotkania Goście poznali kalendarium prac legislacyjnych nad ustawą o wykonywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, rozwiązania prawne projektowane w pierwotnej wersji ustawy, jak też i rozwiązania zaproponowane w nowelizacji ustawy i przyjęte przez parlament. Goście poznali również rozwiązania i możliwości techniczne systemu oraz planowany harmonogram wdrażania SDE.
13-05-2009Konferencja pt. „Sądy dla obywateli – nowoczesne standardy zarządzania o organizacji pracy w sądownictwie”
- Zmiany, które proponujemy stanowią element działań podejmowanych w celu reformy wymiaru sprawiedliwości, zmierzających do bardziej elastycznego ukształtowania struktury organizacyjnej sądów rejonowych i okręgowych, racjonalnego wykorzystania kadry orzeczniczej, a także m.in. istotnej modyfikacji zasad sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów powszechnych, jak również usprawnienia zarządzania sądami – powiedział Jacek Czaja, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w trakcie konferencji pt. „Sądy dla obywateli – nowoczesne standardy zarządzania o organizacji pracy w sądownictwie”. Na spotkaniu zaprezentował założenia projektu zmian ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych. W konferencji, poza Ministrem Sprawiedliwości – Prokuratorem Generalnym Andrzejem Czumą, udział wzięli także pozostali członkowie Kierownictwa resoru sprawiedliwości, a także zaproszeni goście. Dr Adam Bodnar wygłosił wykład pt. „Sądownictwo powszechne w Polsce z perspektywy Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka”. Prof. Leszek Balcerowicz poświęcił natomiast swoje wystąpienie polskim sądom w świetle badań empirycznych.
Zaproszenie na konferencję przyjęli także m.in. Minister Michał Boni, prezesi sądów apelacyjnych i okręgowych, a także przedstawiciele Krajowej Rady Sądownictwa.
- Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw 1
- Uzasadnienie projektu
- Analiza struktury wielkościowej apelacji, okręgów sądów okręgowych, sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i rejonowych oraz wydziałów w tych sądach (stan na dzień 31.12.2008 roku)
- Prezentacja ze spotkania z prezesami sądów i Krajową Radą Sądownictwa w dniu 13.05.2009 roku
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
12-05-2009Krzysztof Kwiatkowski – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w Wyższej Szkole Menadżerskiej
„Aktualne problemy wymiaru sprawiedliwości” – to tytuł wykładu, jaki dla studentów warszawskiej Wyższej Szkoły Menadżerskiej wygłosił Krzysztof Kwiatkowski – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.
W spotkaniu udział wziął także m.in. prof. dr hab. Brunon Hołyst – rektor WSM, któremu Minister Krzysztof Kwiatkowski wręczył dekret powołujący w skład Rady ds. Pokrzywdzonych Przestępstwem, działającej przy Ministrze Sprawiedliwości.
Do zadań Rady należy:• przygotowanie opinii dla Ministra Sprawiedliwości na temat kierunków zmian w obszarze związanym z pokrzywdzonymi przestępstwem;
• przedstawienie propozycji kierunków takich zmian z uwzględnieniem dorobku międzynarodowego;
• opiniowanie aktów prawnych i opracowań, które zawierają propozycje zmian dotyczących osób pokrzywdzonych;
• proponowanie kierunków działań, finansowanych ze środków przeznaczonych na rzecz ofiar przestępstw.
W skład Rady wchodzą:
1. Krzysztof Kwiatkowski – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (Przewodniczący Rady)
2. prof. Beata Gruszczyńska
3. prof. Brunon Hołyst
4. prof. Ewa Bieńkowska
5. prof. Dobrochna Wójcik
6. prof. Zbigniew Hołda
7. SSO Anna Maria Wesołowska
8. SSA Marek Czecharowski
9. Anna Marcinkowska – Prokurator
10. adw. Maria Sawicka
11. gen. Paweł Nasiłowski
12. Janusz Popiel – Stowarzyszenie „Alter Ego”
13. Renata Durda – „Niebieska Linia”
14. Maria Keller-Hamela – Fundacja Dzieci Niczyje
15. Irena Dawid-Olczyk – fundacja „La Strada”
16. Sławomir Pałka - Zastępca Dyrektora Wykonania Orzeczeń i Probacji
17. dr Marzena Kruk – Naczelnik Wydziału do Spraw Pokrzywdzonych Przestępstwem i Pomocy Postpenitencjarnej.
Pierwsze posiedzenie Rady odbyło się 16 kwietnia 2009 r. Kolejne zaplanowane jest na 29 maja 2009 r.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
11-05-2009Spotkanie Ministrów Sprawiedliwości Państw Grupy Wyszehradzkiej (7-9 maja 2009 r., Wrocław)
W dniach 7-9 maja 2009r. we Wrocławiu odbyło się X spotkanie Ministrów Sprawiedliwości Państw Grupy Wyszehradzkiej.
I. Uczestnicy spotkania.
ze strony czeskiej:
1. Pan Jiři Pospíšil, Minister Sprawiedliwości,
2. Pan Pavel Stanek, Zastępca Ministra Sprawiedliwości,
3. Pan Tomáš Boček, Zastępca Ministra Sprawiedliwości,
4. Pan Marek Ženíšek, Zastępca Ministra Sprawiedliwości.
ze strony polskiej:
1. Pan Andrzej Czuma, Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny,
2. Pan Igor Dzialuk, Podsekretarz Stanu w MS,
3. Pan Tomasz Darkowski, zastępca Dyrektora Departamentu Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego w MS,
4. Pan Jarosław Paszke, Dyrektor Departamentu Informatyzacji i Rejestrów Sądowych,
5. Pani Małgorzata Pawelec, Naczelnik Wydziału Koordynacji Polityki Europejskiej, DWMiPE.
ze strony słowackiej:
1. Pan Stefan Harabin, Wicepremier, Minister Sprawiedliwości,
2. Pani Anna Vitteková, Sekretarz Stanu w MS,
3. Pan Jozef Kaffka, Dyrektor Generalny Departamentu Informatyzacji Sądownictwa i Statystyki,
4. Pani Jana Vnuková, Dyrektor Wydziału Stosunków Międzynarodowych i Praw Człowieka,
5. Pan Maroš Foltány, Dyrektor Wydziału Informacji.
ze strony węgierskiej:
1. Pan Dezső Avarkeszi, Sekretarz Stanu w MS,
2. Pan Lipót Höltz, Dyrektor Departamentu Współpracy Międzynarodowej,
3. Pani Gabriella Nagy, Naczelnik Wydziału Prawa Cywilnego w Sekretariacie Sekretarza Stanu,
4. Pani Nóra Klebercz, Ekspert w Departamencie Współpracy Prawnej, Spraw Wewnętrznych i Migracji.
II. Przebieg spotkania.Ministrowie Sprawiedliwości omówili pięć tematów:
Temat I: Problematyka działań Unii Europejskiej w związku z gwarancjami procesowymi w postępowaniu karnym,
Temat II: Zagadnienia technologii informatycznych w wymiarze sprawiedliwości,
Temat III: Przestępstwa seksualne,
Temat IV: Koordynacja stanowisk w odniesieniu do instrumentów wynegocjowanych na poziomie Unii Europejskiej (w szczególności dotyczących Europejskiej Spółki Prywatnej).
Temat V: Możliwość wykorzystania Funduszu Wyszehradzkiego do realizacji projektów w obszarze wymiaru sprawiedliwości.
Temat I: Problematyka działań Unii Europejskiej w związku z gwarancjami procesowymi w postępowaniu karnym.
Pan Minister A. Czuma (PL) podkreślił, że kwestia praw procesowych w postępowaniu karnym była przedmiotem zainteresowania na forum Unii Europejskiej. Przypomniał, iż toczyły się negocjacje nad projektem decyzji ramowej w tej sprawie, zostały one jednak zawieszone. Przyznał, że dyskusja na ten temat w dalszym ciągu trwa. Zwrócił uwagę na możliwość rozszerzenia dyskusji w tej sytuacji o kwestię gwarancji procesowych ofiary. Zaproponował wymianę informacji na temat rozwiązań prawnych w poszczególnych krajach Grupy Wyszehradzkiej w zakresie:
A) praw procesowych osoby podejrzanej,
B) praw procesowych ofiary.
Zwrócił przy tym uwagę, że rozwiązania prawne w poszczególnych krajach są zbliżone, przy czym występują istotne niuanse rzutujące na stanowiska tych krajów w negocjacjach. Zachęcił ponadto do wyrażenia opinii co do potrzeby ewentualnej harmonizacji prawa na szczeblu UE w tym zakresie.
ad. A)
Pan Minister A. Czuma zaproponował skoncentrowanie się na trzech aspektach w odniesieniu do praw procesowych osoby podejrzanej:
1) prawo do obrony,
2) prawo do tłumaczenia dla osoby nie znającej języka, w którym jest prowadzone postępowanie,
3) przesłanki przedłużenia tymczasowego aresztowania.
ad. 1)
Pan Minister A. Czuma zauważył, że w prawie polskim przyjęte są typowe rozwiązania mieszczące się w standardach europejskich, umożliwiające osobom podejrzanym realizację prawa do obrony z urzędu. Poinformował, w jakich sytuacjach może być przyznana obrona z urzędu.
ad. 2)
Odnosząc się do kwestii prawa do tłumaczenia, Pan Minister A. Czuma poinformował, że w Polsce osoba podejrzana ma prawo do tłumaczenia ustnego w zakresie wszystkich czynności podejmowanych w ramach postępowania. Natomiast prawo do tłumaczenia pisemnego jest ograniczone do niektórych, najistotniejszych elementów, np. tłumaczenia aktu oskarżenia, czy uzasadnienia wyroku. Zwrócił także uwagę, że prawo do bezpłatnego tłumaczenia ustnego mają również osoby występujące przed sądem w innej niż oskarżony roli procesowej, np. świadkowie.
Ad. 3)
Pan Minister A. Czuma przedstawił obowiązujące w Polsce przepisy w zakresie stosowania tymczasowego aresztowania. Zwrócił uwagę, że okres tymczasowego aresztowania nie powinien przekraczać 12 miesięcy w postępowaniu przygotowawczym, a także dwóch lat do chwili wydania wyroku. Dodał, że w wyjątkowych wypadkach okres ten może być przedłużony przez sąd apelacyjny. Omówił ponadto przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania. Zwrócił uwagę, iż może on być stosowany w sytuacji, gdy np. inny środek zapobiegawczy jest nieskuteczny, jeżeli jego zastosowanie zapobiegnie popełnieniu innego przestępstwa, zachodzi uzasadniona obawa ucieczki lub matactwa, czy w sytuacji grożącej oskarżonemu wysokiej kary.
Pan Minister przypomniał, że w dniu 6.02.2009r. w Brukseli odbyło się spotkanie ekspertów poświęcone kwestii minimalnych standardów w zakresie praw procesowych. Zauważył, że zarysowały się istotne różnice w zakresie obowiązujących w poszczególnych krajach przepisów oraz ich podejścia do tej kwestii. Podkreślił, że w polskiej ocenie nie ma potrzeby harmonizacji prawa w tej dziedzinie, nie ma też podstawy prawnej do podjęcia tego typu działań.
Pan Minister S. Harabin (Sk) przypomniał stanowisko Słowacji we wcześniejszej dyskusji nad kwestią gwarancji procesowych w postępowaniu karnym. Stwierdził, że przyjęcie nowych rozwiązań w tym zakresie wydaje się uzasadnione jedynie w przypadkach transgranicznych i tylko w odniesieniu do tymczasowego aresztowania. Zwrócił uwagę na brak podstaw prawnych do przyjęcia nowych rozwiązań w tym zakresie na poziomie UE, w szczególności na włączenie do nowej ewentualnej regulacji postępowań wewnętrznych krajów członkowskich.
Następnie omówił rozwiązania słowackie w zakresie praw procesowych podejrzanego w postępowaniu karnym. Stwierdził, iż Słowacja gwarantuje prawo do obrony każdemu oskarżonemu, wobec którego prowadzone jest postępowanie przez organy tego kraju. Dotyczy to zarówno obywateli Słowacji, jak i cudzoziemców. Podkreślił, że prawa i obowiązki obrońcy, jak też i zasady przyznawania obrony z urzędu określone są szczegółowo w słowackim kpk i nie odbiegają one od standardów europejskich. Poinformował, że przykładowo oskarżony musi mieć obrońcę w przypadku postępowania dotyczącego przekazania go do innego kraju.
Odnosząc się do prawa do tłumaczenia stwierdził, że przysługuje ono w postępowaniu sądowym nie tylko oskarżonym, ale również innym uczestnikom postępowania, np. poszkodowanym, czy świadkom. Dodał, że obowiązki tłumacza w postępowaniu karnym zostały dokładnie zdefiniowane w słowackim kpk.
W odniesieniu do tymczasowego aresztowania poinformował, że może być ono stosowane np. w sytuacji, gdy zachodzi obawa matactwa lub wpływania na świadków przez podejrzanego, areszt może mieć także rolę prewencyjną, zapobiegającą popełnieniu innych przestępstw. Dodał, że maksymalna długość okresu tymczasowego aresztowania wynosi zasadniczo 2 lata, w przypadku poważnych przestępstw - 4 lata, zaś w wyjątkowych przypadkach może być przedłużona do 5 lat.
Wyraził ponadto opinię, iż nie ma potrzeby harmonizowania prawa w ramach UE w zakresie gwarancji praw procesowych w postępowaniu karnym, szczególnie w zakresie przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania. Stwierdził, iż .Europejska Konwencja Praw Człowieka i orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wyznaczają wystarczające standardy w tym zakresie i stanowią wystarczający mechanizm kontrolny.
Pan Minister J. Pospíšil (Cz) również wyraził opinię, iż nie widzi potrzeby harmonizacji prawa europejskiego w zakresie gwarancji praw procesowych w postępowaniu karnym. Przypomniał, że podczas nieformalnej Rady Ministrów Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych UE w Pradze w styczniu 2009r. podjęto próbę oceny funkcjonowania niektórych przyjętych dotąd instrumentów prawnych. Wynikało z niej, że w zasadzie jedynie ENA funkcjonuje dobrze. Wyraził obawę, czy przyjęcie kolejnego dokumentu regulującego kwestię gwarancji praw procesowych przyniesie jakąkolwiek nową korzyść obywatelom. Nawiązując do kwestii ewentualnej regulacji w zakresie przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania, stwierdził, iż nie uważa jej za temat kluczowy. Jako możliwe do rozważenia uznał jedynie rozwiązania dotyczące przypadków transgranicznych. Wyraził też opinię, że próba regulacji na poziomie UE kwestii dotyczących tymczasowego aresztowania wkraczałaby w obszar regulacji wewnętrznych państw członkowskich i stanowiłaby ingerencję w suwerenność tych państw.
Następnie Pan Minister przedstawił regulacje czeskie dotyczące gwarancji praw procesowych w postępowaniu karnym. Podkreślił, że są one zgodne ze standardami przyjętymi w Europie i są podobne do rozwiązań słowackich. Dodał jednak, iż inaczej w prawie czeskim jest uregulowana kwestia maksymalnego okresu tymczasowego aresztowania i wynosi on 4 lata. Przyznał, że prezydencja czeska zamierza przedyskutować z przyszłą prezydencją szwedzką kwestię potrzeby i ewentualnego zakresu opracowania minimalnych standardów dotyczących tymczasowego aresztowania. Dodał, że z punktu widzenia Czech istotnym kryterium oceny będzie ewentualna wartość dodana nowego rozwiązania, tzn. jaką nową korzyść może ono przynieść obywatelom.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) także wyraził opinię, iż nie ma potrzeby unifikacji regulacji dotyczących tymczasowego aresztowania. Omówił rozwiązania węgierskie w zakresie gwarancji praw procesowych w postępowaniu karnym. Odnosząc się do prawa do obrony z urzędu poinformował, iż szczegółowe regulacje w tym zakresie zawarte są w kpk. Przykładowo wymienił przypadki, gdy przysługuje obrona z urzędu: cięższe przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności ponad 5 lat, względy zdrowotne, nieznajomość języka węgierskiego. W zakresie prawa do tłumaczenia podkreślił, że każdy podejrzany ma prawo do korzystania z języka ojczystego w postępowaniu sądowym. Dodał, że państwo ma obowiązek zapewnić tłumacza, natomiast osoba korzystająca z tłumacza ponosi koszty. W odniesieniu do przesłanek tymczasowego aresztowania stwierdził, że są one zbliżone do przedstawionych wcześniej przez Ministrów pozostałych krajów Grupy Wyszehradzkiej. Zauważył jednak, że maksymalny okres tymczasowego aresztowania wynosi 3 lata. Przyznał, że na Węgrzech trwa dyskusja na temat ewentualnego wydłużenia tego okresu i zróżnicowania go w zależności od wagi przestępstwa.
ad. B)
Pan Minister A. Czuma omówił prawa przysługujące ofiarom przestępstw w polskim postępowaniu karnym. Poinformował, że ofiara przestępstwa ma prawo do bycia stroną w postępowaniu przygotowawczym oraz postępowaniu sądowym, przy czym musi ona złożyć wniosek o uznanie jej za oskarżyciela posiłkowego. Poinformował także, iż w 1999r. przyjęto w Polsce tzw. Kartę Praw Ofiary. Zwrócił ponadto uwagę, że jako Prokurator Generalny w dniu 20 lutego 2009r. wydał wytyczne adresowane do prokuratorów w sprawie działań na rzecz osób pokrzywdzonych przestępstwem. Dodał, że jest to dokument ujmujący w 15 punktach uprawnienia osoby pokrzywdzonej. Omówił ponadto możliwości uzyskania przez ofiarę przestępstwa zadośćuczynienia za doznane szkody, w tym w ramach kompensaty przysługującej ofiarom niektórych przestępstw. Dodał, że obecnie najwyższa możliwa kompensata wynosi około 3.000 euro, zaś średnia wysokość kompensaty przyznawana przez sąd wynosi około 1.000 euro. Pan Minister poinformował także, iż przy Ministrze Sprawiedliwości działa Rada ds. Pokrzywdzonych Przestępstwem. Zwrócił ponadto uwagę na trwające w Polsce prace legislacyjne zmierzające do utworzenia Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz koordynacyjną rolę Ministerstwa Sprawiedliwości w programie tworzenia sieci ośrodków pomocy ofiarom przestępstw. Dodał, że ośrodki te są prowadzone przez organizacje pozarządowe. Pan Minister nawiązał również do niedawnej wizyty w Polsce Minister Sprawiedliwości Szwecji i poinformował, że przekazał jej wspomniane wytyczne dotyczące postępowania z osobą pokrzywdzoną przestępstwem. Wyraził nadzieję, że przyszła prezydencja szwedzka poświęci tej kwestii nieco uwagi.
Pani Dyrektor J.Vnuková (Sk) poinformowała, że status ofiary w postępowaniu karnym reguluje słowackie kpk. Zauważyła, iż również słowackie prawo przewiduje możliwość uzyskania odszkodowania przez ofiarę przestępstwa. Kwestię tą reguluje odrębna ustawa. Istnieje też możliwość uzyskania rekompensaty w postępowaniu cywilnym. Pani Dyrektor omówiła krótko zasady wyliczania kwoty odszkodowań (taryfikator) w zależności od np. szkody na zdrowiu. Dodała, że średnie odszkodowanie w przeliczeniu na jedną osobę w 2008r. wyniosło na Słowacji około 7.000 euro. Poinformowała także, iż na Słowacji również obowiązują zalecenia dotyczące postępowania z nieletnimi ofiarami przestępstw, np. w zakresie sposobu przesłuchania z udziałem psychologa. Dodała, że w przypadku dzieci – ofiar przestępstw przesłuchanie jest nagrywane, tak aby nie było konieczności powtarzania przesłuchania tej samej osoby.
Pan Minister J. Pospíšil (Cz) stwierdził, iż Unia Europejska powinna w dalszym ciągu intensywnie działać na rzecz ochrony ofiar przestępstw. Przypomniał o konferencji zorganizowanej wspólnie przez prezydencję czeską oraz Europejską Akademię Prawną (ERA) poświęconą ochronie praw osób najsłabszych, ofiar przestępstw w poszczególnych krajach członkowskich UE oraz potrzebie uwzględnienia tych kwestii przez UE w toku prac nad projektami aktów prawnych. Wyraził nadzieję, że prace podjęte w czasie prezydencji czeskiej nad dwoma projektami decyzji ramowych regulujących kwestię ochrony dzieci – ofiar przestępstw (decyzja ramowa Rady w sprawie zwalczania seksualnego wykorzystywania i niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych oraz pornografii dziecięcej [przepisy rozszerzające regulacje przyjęte w konwencji RE z Lanzarotte], decyzja ramowa Rady w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz w sprawie ochrony pokrzywdzonych), będą kontynuowane. Dodał, że – w jego ocenie – oba projekty spotkały się z uznaniem krajów członkowskich i jest możliwe osiągnięcia porozumienia.
Następnie odniósł się do czeskich regulacji w zakresie ochrony prawa ofiary przestępstwa. Podkreślił, iż są one zgodne ze standardami europejskimi, są też zbliżone do rozwiązań słowackich. Zauważył, że czeskie prawo reguluje także kwestię rekompensat dla ofiar przestępstw. Dodał, iż górna granica odszkodowania wynosi 150.000 koron, natomiast w przypadku śmierci ofiary: 450.000 koron. Pan Minister poinformował następnie o czeskich regulacjach prawnych w zakresie ochrony nieletnich ofiar przestępstw przed publikowaniem ich danych osobowych. Dodał, iż takiej ochronie podlegają też osoby dorosłe w przypadku niektórych rodzajów przestępstw, np. gwałtu. Wyrażając pozytywną ocenę regulacji prawnych w zakresie ochrony ofiar przestępstw, za niezadowalającą uznał praktykę w zakresie opieki nad ofiarami przestępstw ze strony służb państwowych.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) zauważył, że węgierskie regulacje prawne w zakresie ochrony ofiar przestępstw są zbliżone do przedstawionych wcześniej regulacji czeskich i słowackich. Zauważył, że w niektórych sytuacjach osoba pokrzywdzona może występować w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Poinformował także, iż na Węgrzech działa wyodrębniona instytucja zajmująca się pomocą ofiarom przestępstw, zarówno pod względem materialnym, jak i np. pomocy psychologicznej. Dodał, iż w 2008r. wspomniane służby pomocy ofiarom przestępstw prowadziły około 13 tysięcy spraw, a najwyższa udzielona pomoc materialna wyniosła około 3.600 euro.
Podsumowując dyskusję Pan Minister A. Czuma podkreślił, iż wymiana informacji nt. rozwiązań prawnych obowiązujących w poszczególnych krajach Grupy Wyszehradzkiej pozwoli na wzajemne zrozumienie tych rozwiązań oraz przybliży stanowiska poszczególnych krajów.
Temat II: Zagadnienia technologii informatycznych w wymiarze sprawiedliwości.
W ramach tej sesji tematycznej Goście zapoznali się z dwoma prezentacjami:
A) Elektroniczne postępowanie upominawcze – przedstawioną przez Pana prof. J.Gołaczyńskiego, wiceprezesa SO we Wrocławiu,
B) Elektroniczna księga wieczysta – przedstawioną przez Pana sędziego B.Pękalskiego (DIRS, MS).
ad. A)
Pan Prezes J. Gołaczyński przedstawił podstawowe założenia elektronicznego postępowania upominawczego, wprowadzonego w Polsce w wyniku nowelizacji kpc:
- powinien zostać utworzony jeden tzw. sąd elektroniczny właściwy dla obszaru całego kraju,
- pozwy składane są w formie elektronicznej, nie dołączane są do nich żadne załączniki (dowody), należy je jedynie opisać,
- postępowanie elektroniczne powinno odciążyć sądy od dużej liczby spraw o drobne roszczenia i skrócić czas oczekiwania na uzyskanie orzeczenia.
Pan Prezes poinformował, iż twórcy modelu postępowania korzystali z doświadczeń brytyjskich i niemieckich. Z angielskiego modelu „money claim on time” przyjęto zasadę, iż pozew elektroniczny nie musi być zabezpieczony kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Za wystarczający uznano zwykły podpis elektroniczny zabezpieczony log-inem i hasłem. Ponadto przewidziano też możliwość śledzenia stanu postępowania za pośrednictwem Internetu. Z rozwiązań niemieckich z kolei przejęto zasadę, iż nakaz zapłaty wydawany jest w wersji elektronicznej, zaczerpnięto też pewne rozwiązania z zakresu oprogramowania wykorzystywanego do procesu wydawania orzeczeń. Pan Prezes przyznał ponadto, że skorzystano również z doświadczeń prawa UE, konkretnie z rozporządzenia dot. europejskiego nakazu zapłaty. Zwrócił uwagę, że elektroniczne postępowanie upominawcze w Polsce stanowi część tradycyjnego postępowania upominawczego. Omówił także procedurę elektronicznego postępowania upominawczego:
- powód wypełnia formularz pozwu dostępny na stronie internetowej sądu,
- dane wprowadzone w formularzu są przejmowane przez system informatyczny i przekształcone w nakaz zapłaty,
- referendarz sądowy zatwierdza (wydaje) nakaz zapłaty,
- nakaz zapłaty jest przesyłany do pozwanego,
- pozwany w ciągu 14 dni ma prawo wnieść sprzeciw (nie musi go uzasadniać), przy czym może to uczynić elektronicznie lub w sposób tradycyjny (papierowy),
- jeżeli sprzeciw jest skuteczny, sprawa przekazywana jest do właściwego miejscowo sądu i prowadzona jest dalej w sposób „tradycyjny”,
- jeżeli sprzeciw nie zostanie wniesiony i nakaz się uprawomocni, sąd nadaje klauzulę wykonalności, wierzyciel może złożyć wniosek do komornika o wszczęcie egzekucji (w formie elektronicznej lub tradycyjnej).
Pan Prezes zauważył, że elektroniczny model postępowania jest opcjonalny i w celu zachęcenia stron do korzystania z drogi elektronicznej przewidziano obniżenie opłat sądowych w przypadku wyboru elektronicznej formy postępowania. Dodał, że opłaty wnoszone są na podobnych zasadach, jak w handlu elektronicznym. Podkreślił, że oryginał nakazu zapłaty, jak również całe akta postępowania istnieją tylko w postaci elektronicznej. Są one dostępne za pośrednictwem Internetu dla stron postępowania, jak również instytucji państwowych, takich jak prokuratura, czy Rzecznik Praw Obywatelskich. Poinformował, iż omawiane nowe rozwiązanie wchodzi w życie z dniem 1.01.2010r.
W trakcie dyskusji Goście przedstawili niektóre rozwiązania z zakresu technologii informatycznych funkcjonujące, bądź wdrażane w reprezentowanych przez nich krajach.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) poinformował, iż na Węgrzech planowane jest wdrożenie modelu zbliżonego do polskiego w roku 2011. Istotną różnicą jest fakt, że prowadzenie postępowań powierzono notariuszom. Dodał, że z wstępnych szacunków wynika, iż w tym trybie może być załatwianych około 500 tysięcy spraw.
Pan Minister J. Pospíšil (Cz) poinformował, że elektroniczny nakaz płatniczy już funkcjonuje w Czechach. Wskazał na konieczność zwrócenia uwagi na praktyczne aspekty wdrożenia systemu, a nie tylko kwestie legislacyjne. Zaoferował gotowość podzielenia się doświadczeniami z okresu wdrożenia systemu w Czechach.
Pan Dyrektor J. Kaffka (Sk) poinformował, że na Słowacji przeprowadzono proces informatyzacji sądów w zakresie spraw cywilnych, karnych i gospodarczych. Dodał, że w roku 2009 wprowadzono możliwość wnoszenia pozwów drogą elektroniczną, nie tylko w zakresie nakazów zapłaty. Zauważył, że zgodnie ze słowackim modelem postępowania, pozwy muszą być zaopatrzone w elektroniczny podpis kwalifikowany. Pozwy elektroniczne wpływają do biura podawczego, a następnie są kierowane przez system informatyczny do właściwego sądu i trafiają w postaci elektronicznej do konkretnego sędziego, który ma prowadzić daną sprawę. Pan Dyrektor dodał, że planowane jest również wprowadzenie możliwości uzyskania przez stronę wglądu za pośrednictwem Internetu, co się dzieje z daną sprawą.
Pan Minister P.Stanek (Cz) przedstawił założenia wprowadzanego w Czechach projektu Elektroniczny dziennik podawczy. Zgodnie z nimi, każdy dokument kierowany do sądu w wersji elektronicznej i opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, po weryfikacji autentyczności, jest drukowany i przesyłany do właściwego sądu, gdzie nadawany mu jest dalszy bieg. Dane zawarte w tym dokumencie są przekazywane do systemu informatycznego, z którego można później uzyskać informację o tym, kto prowadzi sprawę i jaki jest jej stan. Podkreślił, że Elektroniczny dziennik podawczy jest częścią większego projektu elektronizacji administracji publicznej, w ramach którego wszystkie urzędy administracji publicznej są zobowiązane do utworzenia baz danych o wszystkich prowadzonych przez nie sprawach. Docelowo obywatele będą mogli uzyskać informację na temat wszystkich ich spraw prowadzonych przez organy administracji.
ad. B)
Pan sędzia B. Pękalski omówił krótko projekt elektronicznej księgi wieczystej w zakresie elektronicznego dostępu do zawartych w niej informacji. Poinformował, że elektroniczna księga wieczysta funkcjonuje w Polsce od kilku lat. Trwa zaawansowany proces migracji danych z ksiąg wieczystych prowadzonych w formie papierowej do systemu elektronicznego. Dodał, że do dotychczasowego rozwiązania planowane jest dołożenie modułu umożliwiającego elektroniczny dostęp do księgi wieczystej za pośrednictwem Internetu. Zauważył, iż przewidywane są dwa sposoby korzystania z informacji dostępnych w ramach elektronicznej księgi wieczystej:
- uzyskanie dokumentów z księgi wieczystej (w wersji papierowej [wydruk] lub elektronicznej),
- przeglądanie zawartości księgi wieczystej.
Zwrócił uwagę, że dostęp do elektronicznej księgi wieczystej co do zasady będzie możliwy dla osób znających numer księgi. Organy państwa będą miały ponadto możliwość uzyskania dostępu do zawartości księgi po podaniu nazwiska właściciela, czy adresu nieruchomości.
Temat III: Przestępstwa seksualne.
Pan Minister A. Czuma (PL) wskazał na szczególną sytuację dzieci jako ofiar przestępstw seksualnych. Nawiązał przy tym do poruszonej przez Pana Ministra J. Pospíšila w ramach Tematu I kwestii prac nad zmianą decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania seksualnego wykorzystywania i niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych oraz pornografii dziecięcej, stanowiącej rozwinięcie regulacji z konwencji RE z Lanzarotte. Przypomniał, iż Polska podpisała tą konwencję i trwa proces jej ratyfikacji. Poprosił uczestników spotkania o opinię odnośnie przewidzianych w projekcie decyzji ramowej kar za przestępstwa seksualne oraz ewentualnego zakresu harmonizacji rozwiązań w tym obszarze.
Następnie Pan Minister omówił obowiązujące w Polsce rozwiązania prawne w zakresie postępowania ze sprawcami przestępstw seksualnych. Podkreślił, że w Polsce możliwe jest skierowanie przestępców na leczenie przymusowe (w zakładzie zamkniętym lub ambulatoryjnie), sąd może także zakazać przebywania w określonych miejscach, zbliżania się do określonych osób, może też orzec zakaz zajmowania określonych stanowisk (np. w oświacie). Zauważył, że w Polsce za pedofilię uważane są kontakty seksualne z osobami poniżej 15 roku życia. Odniósł się także do kwestii groomingu, tj. nagabywania dziecka w celach seksualnych. Zwrócił uwagę, że takie zachowanie nie jest w Polsce penalizowane, przyznał jednak, że w parlamencie trwają prace legislacyjne m.in. nad tą kwestią.
Pani Dyrektor J.Vnuková (Sk) poinformowała, że Słowacja nie podpisała jeszcze konwencji RE z Lanzarotte. Planuje uczynić to podczas konferencji Ministrów Sprawiedliwości Rady Europy w Tromso w czerwcu 2009r. Pani Dyrektor przedstawiła ponadto planowane zmiany słowackiego kpk w zakresie karalności przechowywania pornografii dziecięcej, prostytucji dziecięcej, czy rozpowszechniania pornografii za pośrednictwem Internetu. Dodała, iż w pewnych ściśle określonych przypadkach możliwe jest skierowanie pedofila na leczenie przymusowe bez orzeczenia sądowego.
Odnosząc się do projektu decyzji ramowej pozytywnie oceniła próbę harmonizacji standardów przeciwdziałania pornografii dziecięcej. Wyraziła jednak wątpliwość odnośnie możliwości zharmonizowania wysokości kar za tego typu przestępstwa. Stwierdziła, iż ta kwestia powinna pozostać w gestii państw członkowskich UE.
Pan Minister T. Boček (Cz) podkreślił, iż Czechy w ramach swojej prezydencji w UE kwestie zwalczania przestępczości seksualnej traktują priorytetowo. Poinformował, że Czechy nie podpisały jeszcze konwencji RE z Lanzarotte. Nawiązał do prac nad projektem decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania seksualnego wykorzystywania i niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych oraz pornografii dziecięcej. Ocenił projekt Komisji Europejskiej jako rozwiązanie kompleksowe i ambitne, przyznał też, iż spodziewa się długotrwałych negocjacji. Wyraził jednak nadzieję, że zakończą się one sukcesem. Za problematyczne uznał ewentualne rozszerzenie zakresu decyzji ramowej o kwestie eksterytorialne oraz wprowadzenie jednolitych zasad karania za określone przestępstwa.
Odnosząc się do regulacji czeskich kodyfikacji karnych, poinformował, iż nie jest w nich ujęte przestępstwo groomingu. Przyznał jednak, że trwają prace legislacyjne nad wprowadzeniem karalności przygotowania do popełnienia przestępstwa seksualnego.
Pan Minister M. Ženíšek (Cz) przedstawił specjalne środki ochronne, jakie mogą być stosowane wobec sprawców przestępstw seksualnych, nakładane na zasadzie dobrowolności, w tym po odbyciu kary pozbawienia wolności. Stwierdził, że zasadniczo środki ochronne mogą przyjmować dwie formy:
- leczenie,
- detencja ochronna.
Poinformował ponadto, iż od stycznia 2009r. funkcjonuje specjalny ośrodek dla osób niebezpiecznych (dewiantów, psychopatów) nie rokujących na wyleczenie. O umieszczeniu w takim ośrodku decyduje sąd.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) nawiązał do obowiązujących na Węgrzech kodyfikacji karnych i poinformował, że nie ma w nich przestępstwa groomingu, nie jest też karalna pornografia komputerowa (wirtualna), imitująca obrazy dzieci. Zauważył także, iż Węgry nie podpisały konwencji RE z Lanzarotte. Stwierdził, iż trwają w tej sprawie uzgodnienia międzyresortowe.
Temat IV: Koordynacja stanowisk w odniesieniu do instrumentów wynegocjowanych na poziomie Unii Europejskiej (w szczególności dotyczących Europejskiej Spółki Prywatnej).
Pan Minister A. Czuma (PL) nawiązał do trwających na forum UE prac nad statutem Europejskiej Spółki Prywatnej. Wyraził podziękowania dla prezydencji czeskiej za przygotowanie dobrego projektu, uwzględniającego uwagi zgłaszane przez poszczególne kraje członkowskie UE. Zwrócił uwagę, że pewnym problemem w toku prac jest fakt, iż nie we wszystkich krajach regulacje prawne w tym zakresie pozostają w gestii ministrów sprawiedliwości. Zaproponował skoncentrowanie dyskusji na trzech zagadnieniach:
A) współuczestnictwo pracowników we władzach spółki,
B) minimalny kapitał zakładowy,
C) możliwość wyłączenia wspólnika ze spółki.
ad. A)
Pan Minister A. Czuma stwierdził, iż przyjęte rozwiązanie powinno zakładać wprowadzenie odpowiednio wysokiego limitu zatrudnienia, poniżej którego udział pracowników we władzach spółki nie będzie obowiązkowy. Podkreślił, iż Polska nie akceptuje rozwiązania, zgodnie z którym w każdej małej spółce konieczne będzie zapewnienie współuczestnictwa pracowników w jej władzach.
ad. B)
Pan Minister A. Czuma opowiedział się za ustaleniem kapitału zakładowego na stosunkowo niskim poziomie. Zauważył, że najbardziej popularną w Polsce formą działalności gospodarczej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, gdzie minimalny kapitał zakładowy wynosi około 1.100 euro.
ad. C)
Pan Minister A. Czuma zauważył, że regulacja w zakresie wyłączenia wspólnika w obecnie projektowanej formie może prowadzić do nadużyć, np. w przypadku zmowy pozostałych wspólników, którzy decydują o wyłączeniu. Podkreślił, że Polska co do zasady jest przeciwna wprowadzaniu regulacji dotyczącej wyłączenia wspólnika. Jeżeli jednak taka regulacja miałaby być wprowadzona, wyraził opinię, iż o wyłączeniu wspólnika powinien rozstrzygać sąd.
Pani Minister A. Vitteková (Sk) pozytywnie odniosła się do regulacji zawartych w projekcie statutu Europejskiej Spółki Prywatnej. Zwróciła uwagę, iż problematyczne może być określenie elementu transgranicznego w statucie spółki. Odnosząc się do zagadnień zaproponowanych przez Pana Ministra A.Czumę stwierdziła, iż minimalny kapitał zakładowy na poziomie 1 euro jest do zaakceptowania. Dodała, że w wyniku niedawnej nowelizacji obniżono na Słowacji wysokość minimalnego kapitału zakładowego spółki z o.o. do około 5.000 euro. Przyznała, że Słowacja wyraziłaby zgodę na podobną regulację w zakresie spółki europejskiej. Z rezerwą odniosła się do pomysłu współuczestnictwa pracowników we władzach spółki. Uznała ponadto za dobre rozwiązanie propozycję Pana Ministra A.Czumy, aby o wyłączeniu wspólnika decydował sąd.
Pan Minister T. Boček (Cz) zauważył, iż negocjacje nad statutem Europejskiej Spółki Prywatnej trwają od dłuższego czasu i trudno jest znaleźć kompromis w niektórych kwestiach. Odnosząc się do dyskutowanych zagadnień, wyraził przekonanie, iż tzw. element transgraniczny uda się wyeliminować ze statutu spółki. Co do minimalnej wysokości kapitału zakładowego przyznał, iż odbyły się trudne rozmowy z Niemcami i Austrią, które są przeciwne wprowadzeniu niskiej kwoty. Opowiedział się także przeciwko utrudnieniom funkcjonowania małych i średnich spółek, które mogłyby wyniknąć z obowiązkowego udziału pracowników we władzach spółki. W odniesieniu do kwestii wyłączenia wspólnika wyraził pogląd, iż proponowane w ramach projektu rozwiązanie jest już pewnym kompromisem. Stwierdził jednak, że rozumie stanowisko Polski w tym zakresie i widzi możliwość dalszych rozmów mających na celu znalezienie optymalnego rozwiązania.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) przyłączył się do słów uznania pod adresem prezydencji czeskiej za podjęcie prac nad tak istotnym tematem. Opowiedział się przeciwko uwzględnianiu elementu transgranicznego w statucie spółki. W odniesieniu do pozostałych dyskutowanych zagadnień przedstawił następujące stanowisko:
ad. A)
współuczestnictwo pracowników we władzach spółki uznał za możliwe do zaakceptowania w przypadku spółek zatrudniających powyżej 250 osób;
ad. B)
poparł minimalną wysokość kapitału zakładowego na poziomie 1 euro; Dodał, iż do zaakceptowania jest również wysokość 1.000 lub 2.000 euro. Za niemożliwe do przyjęcia uznał propozycje zgłaszane przez Niemcy lub Austrię.
ad. C)
za dobre rozwiązanie uznał regulację, zgodnie z którą sąd decydowałby o wyłączeniu wspólnika.
Temat V: Możliwość wykorzystania Funduszu Wyszehradzkiego do realizacji projektów w obszarze wymiaru sprawiedliwości.
W trakcie obrad Pan Minister S. Harabin (Sk) zaproponował omówienie dodatkowo kwestii możliwości wykorzystania Funduszu Wyszehradzkiego do realizacji projektów w obszarze wymiaru sprawiedliwości. Wyraził opinię, iż można wykorzystać środki z tego funduszu na programy wspierające funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości np. na Białorusi, czy w Gruzji. Podkreślił, że kraje Grupy Wyszehradzkiej nie mogą pozostawić krajów wschodnioeuropejskich bez pomocy i powinny zaangażować się w proces budowy w nich rządów prawa i efektywnego wymiaru sprawiedliwości. Poprosił pozostałych uczestników spotkania on opinię na ten temat.
Pan Minister I. Dzialuk (PL) pozytywnie odniósł się do propozycji wykorzystania środków Funduszu Wyszehradzkiego do współpracy z krajami wschodnioeuropejskimi. Podkreślił, że Polska priorytetowo traktuje program partnerstwa wschodniego i rozwój kontaktów z tymi krajami. Zwrócił uwagę, że Ukraina i Białoruś, jako kraje sąsiedzkie, są istotnym partnerem Polski w zakresie współpracy międzynarodowej, ważna jest także współpraca z Gruzją. Dodał, iż Polska była i jest zaangażowana w szereg projektów realizowanych wspólnie z Ukrainą, w Gruzji działa stały przedstawiciel polskiego Ministra Sprawiedliwości ds. reformy więziennictwa, także z Białorusią Polska ma dobre kontakty na szczeblu roboczym. Wyraził uznanie dla prezydencji czeskiej za podjęcie działań zmierzających do odblokowania kontaktów politycznych z Białorusią.
Pan Minister zwrócił uwagę, że w Polsce za kwestię Funduszu Wyszehradzkiego odpowiada Minister Spraw Zagranicznych. Zadeklarował gotowość podjęcia rozmów z MSZ na temat możliwości wykorzystania środków z tego Funduszu na realizację programów z obszaru wymiaru sprawiedliwości.
Pan Minister T. Boček (Cz) zauważył, iż również w Czechach za Fundusz jest odpowiedzialny Minister Spraw Zagranicznych. Przypomniał, że jednym z priorytetów prezydencji czeskiej jest partnerstwo wschodnie. Nawiązał do odbywającego się właśnie w Pradze szczytu z udziałem państw zaangażowanych w ten projekt. Podkreślił, że dla Czech niezwykle istotna jest także współpraca z krajami bałkańskimi. Wyraził opinię, iż dobrze by było, gdyby jako jedne z pierwszych dużych programów finansowanych z Funduszu Wyszehradzkiego były projekty z obszaru wymiaru sprawiedliwości.
Pan Minister D. Avarkeszi (H) także pozytywnie odniósł się do propozycji Pana Ministra S.Harabina. Zwrócił uwagę, że w przypadku Węgier równie ważna jak współpraca z krajami wschodnioeuropejskimi jest współpraca z krajami zachodnich Bałkanów. Dodał, że także na Węgrzech Fundusz Wyszehradzki jest zarządzany przez Ministra Spraw Zagranicznych i jego wykorzystanie wymaga konsultacji z MSZ.
W trakcie spotkania Ministrów Sprawiedliwości Państw Grupy Wyszehradzkiej Ministrowie J. Pospíšil (Cz), D. Avarkeszi (H), A. Czuma (PL) oraz S. Harabin (Sk) podpisali
Memorandum o współpracy w zakresie technik informatycznych pomiędzy Ministerstwem Sprawiedliwości Republiki Czeskiej, Ministerstwem Sprawiedliwości i Porządku Publicznego Republiki Węgierskiej, Ministerstwem Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej i Ministerstwem Sprawiedliwości Republiki Słowackiej
Na zakończenie spotkania Ministrów Sprawiedliwości Państw Grupy Wyszehradzkiej strona czeska zaprosiła Ministrów Sprawiedliwości na następne spotkanie w roku 2010 do Czech.
7-05-2009Spotkanie Ministrów Sprawiedliwości państw Grupy Wyszehradzkiej (7-9 maja 2009 r., Wrocław)
Delegacje Republik Czeskiej, Węgierskiej, Słowacji a także Polski wezmą udział w spotkaniu Ministrów Sprawiedliwości Grupy Wyszehradzkiej, które odbędzie się w dniach 7-9 maja 2009 r. we Wrocławiu. Polskę reprezentować będą m.in.: Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Andrzej Czuma oraz Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – Igor Dzialuk.W trakcie spotkania Ministrowie podpiszą Memorandum o współpracy w zakresie technik informatycznych.
8 maja o godz. 12.15 w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu (sala im. Filipowicza, III piętro, wejście od ul. Sądowej 1) odbędzie się konferencja prasowa, w której udział wezmą uczestnicy spotkania.
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych dziennikarzy.
Zobacz program spotkania i listę uczestników
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
5-05-2009Rada Ministrów przyjęła projekt Ustawy o Służbie Więziennej
Służba Więzienna na kompleksową nowelizację swojej ustawy czekała od 1996 roku. Dzisiaj projekt Ustawy o Służbie Więziennej, przedłożony przez Ministra Sprawiedliwości, przyjęła Rada Ministrów.Projekt dostosowuje przepisy o Służby Więziennej do standardów obowiązujących w innych służbach mundurowych, a także do wymogów Konstytucji i prawa Unii Europejskiej.
Nowe przepisy określają szczegółowe warunki stosowania środków przymusu bezpośredniego, użycia broni palnej lub psa służbowego. Na bezpośrednim wyposażeniu funkcjonariuszy Służby Więziennej znajdą się paralizatory. Urządzenia te będą mogły być wykorzystywane także do ewentualnego obezwładniania osób, które nie są pozbawione wolności, ale przebywają na terenie jednostki penitencjarnej (osoby odwiedzające).
Pracownikowi wykonującemu zadania służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z więźniami przysługiwać będą dodatkowe przywileje. Będzie to dodatek do pensji, wynoszący do 50 proc. wynagrodzenia zasadniczego oraz ochrona przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, zgodnie z przepisami Kodeksu karnego. Ponadto pracownikowi SW będzie przysługiwał zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną, w sytuacji jeśli postępowanie karne, wszczęte przeciwko niemu w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, zostanie prawomocnie umorzone.
Zgodnie z projektem, małżonkowie, osoby spokrewnione do drugiego stopnia włącznie lub spowinowacone w pierwszym stopniu oraz osoby pozostające ze sobą w tzw. wspólnym pożyciu, nie będą mogły pełnić służby lub być zatrudnione w tej samej jednostce organizacyjnej, jeżeli powstałaby między nimi bezpośrednia podległość służbowa. Ponadto zapisano, że zgodę na wykonywanie zajęcia zarobkowego poza służbą można będzie uzyskać wyłącznie, jeśli zajęcie zarobkowe nie zakłóca wykonywania przez funkcjonariusza obowiązków służbowych, nie narusza prestiżu służby oraz nie podważa zaufania do bezstronności funkcjonariusza.
Zmieniły się także przepisy określające odpowiedzialność dyscyplinarną funkcjonariuszy SW. Zlikwidowane zostaną sądy dyscyplinarne – ich funkcjonowanie nie sprawdziło się bowiem w praktyce. Orzeczenia zapadłe przed tymi sądami były często kwestionowane przez sądy administracyjne, zaś w skład sądów dyscyplinarnych wchodziły osoby nie posiadające wiedzy prawniczej. Projekt wprowadza natomiast instytucję rzecznika dyscyplinarnego, który gwarantować będzie praworządność i sprawny przebieg postępowania dyscyplinarnego. Uproszczono także samo postępowanie dyscyplinarne wraz z możliwością dobrowolnego poddania się karze.
Do projektu ustawy przeniesione zostały rozwiązania obowiązujące w UE, dotyczące uprawnień socjalnych. Chodzi np. o czas służby, urlopy, czy uprawnienia związane z rodzicielstwem.
Określono również sytuacje zmiany stosunku służbowego, związane z mianowaniem funkcjonariuszy na określone stanowiska, a także z nadawaniem im stopni Służby Więziennej oraz przysługujące im uposażenie zasadnicze i dodatki do tego uposażenia. Wskazano także rodzaje szkolenia, jakie musi ukończyć funkcjonariusz, by zostać mianowanym na wyższe stanowisko służbowe.
Projekt ustawy zastąpi wielokrotnie zmienianą ustawę o Służbie Więziennej z 26 kwietnia 1996 r.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
5-05-2009Kobieta Dyrektorem Okręgowym Służby Więziennej w Poznaniu
- Nie szukaliśmy kobiety, ale najlepszego kandydata – powiedział Krzysztof Kwiatkowski, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, wręczając ppłk Teresie Wojtaszyk nominację na stanowisko Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Poznaniu.Na taki dzień polskie więziennictwo czekało 90 lat. Nigdy bowiem kobieta nie pełniła tak ważnej i wysokiej funkcji w strukturach Służby. W uroczystości wręczenia nominacji udział wziął także gen. Paweł Nasiłowski, Dyrektor Generalny Służby Więziennej.
Ppłk Teresa Wojtaszyk ukończyła studia na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Poznaniu. Pracę w więziennictwie rozpoczęła w Zakładzie Karnym we Wronkach, na stanowisku psychologa i dyrektora oddziału leczniczo - wychowawczego. Od 1991 roku pełniła służbę w Biurze Penitencjarnym Centralnego Zarządu Służby Więziennej. Sprawowała tam nadzór nad działalnością ośrodków diagnostycznych. Realizowała programy specjalistyczne dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo. Jest organizatorką 15 ośrodków diagnostycznych. Była i jest ekspertem w pracach zespołu tworzącego program terapii dla skazanych z zaburzeniami preferencji seksualnych (pedofilii).
Według stanu na 31 grudnia 2008 roku, na ogólną liczbę 28616 etatów w Służbie Więziennej - 5 645 zajmowały kobiety, czyli blisko 20%. Wśród 371 etatów dyrektora i zastępcy dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego - 23 zajmują kobiety. 640 kobiet pracuje w działach penitencjarnych (na 2293 etaty). W ośrodkach diagnostycznych kobiety stanowią przewagę – zajmują 41 z 46 etatów. 15154 etatów liczy dział ochrony - w tym 378 zajmują kobiety.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
29-04-2009Komunikat prasowy
Oświadczenie w sprawie wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego, dotyczącej postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie (I Ns 20/09 z 23 kwietnia 2009 r.)
Wolność wyrażania opinii to prawo każdego obywatela. Obejmuje ona także krytykę władzy sądowniczej, w tym wydawanych przez sądy orzeczeń.
Niedopuszczalne jest jednak, aby w demokratycznym państwie prawnym ocena konkretnego orzeczenia przybierała postać ataku na sędziego. Takie zachowanie nie mieści się w granicach dopuszczalnej krytyki.
W tym kontekście za oburzająca uznać należy wypowiedź prezesa partii „Prawo i Sprawiedliwość” - Pana Jarosława Kaczyńskiego, odnoszącą się do oceny orzeczenia wydanego przez Panią sędzię Alicję Fronczyk, zawierającą stwierdzenie: „ (…) Ta młoda dama uznała, że w Polsce o wszystkim decyduje Bruksela, a polski rząd nie ma nic do gadania. Chciałbym, żeby Polacy nie aprobowali takich ludzi w polskim aparacie państwowym”.
Należy podkreślić, że przytoczona wypowiedź nie zawiera żadnych argumentów prawnych odnoszących się do trafności orzeczenia, odwołując się jedynie do oceny osobistych przymiotów sędziego. Świadczy to o braku poszanowania władzy sądowniczej i niezrozumieniu bądź nieakceptowaniu określonych prawem procedur rozstrzygania spraw, w tym mechanizmu kontroli orzeczeń wydawanych przez sądy pierwszej instancji.
Niestety Pan Jarosław Kaczyński wyraził także oczekiwanie, aby „Polacy nie aprobowali takich ludzi w polskim aparacie państwowym”. To nie powinno zostać bez echa w debacie publicznej o relacjach pomiędzy światem polityki, a władzą sądowniczą.
Sędziowie pełnią niezwykle odpowiedzialną służbę publiczną i nie mogą być poddawani takiej krytyce, która przybierając formę personalnego i bezzasadnego ataku, staje się groźna dla demokratycznego społeczeństwa.
Sędzia Jacek Czaja
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
29-04-2009Podsumowanie rozmów Ministra Sprawiedliwości RP i Ministra Sprawiedliwości Republiki Włoskiej w dniu 28 kwietnia 2009r. w Warszawie podczas rządowych konsultacji polsko – włoskich
• Podczas rozmów z Ministrem Sprawiedliwości Republiki Włoskiej zostały omówione kwestie związane ze współpracą prawną w stosunkach dwustronnych, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii dochodzenia roszczeń alimentacyjnych, problematyki przysposobień i współpracy w sprawach dotyczących opieki nad małoletnimi.• Obie strony zgodziły się, że jest to problematyka bardzo ważna z punktu widzenia ochrony interesów obywateli obu naszych państw. Wspólnie postanowiliśmy ustanowić eksperckie punkty kontaktowe, których zadaniem będzie wspieranie się wzajemnie w identyfikowaniu i rozwiązywaniu bieżących problemów. Eksperci Ci będą zajmować się zarówno kwestiami transgranicznego dochodzenia alimentów, adopcji dzieci jak i uprowadzeń dzieci.
• Wymieniono opinie na temat Programu Sztokholmskiego, wytyczającego główne kierunki działań państw członkowskich oraz instytucji unijnych w obszarze Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych na lata 2010 – 2014. Obie strony uznały, że podzielają opinię co do kluczowego charakteru takich inicjatyw jak ochrona praw ofiar przestępstw, zwalczanie przestępczości zorganizowanych, czy kształcenie sędziów. Oba państwa powinny wspólnie dążyć do zamieszczenia tych postulatów w Programie Sztokholmskim, który będzie negocjowany na forum UE. • W kontekście Programu Sztokholmskiego strona włoska przedstawiła swoje doświadczenia z zakresu walki z przestępczością zorganizowaną i przepadku mienia pochodzącego z nielegalnych źródeł. Dla polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości są to bardzo cenne informacje – strona włoska zgodziła się przyjąć polskiego eksperta na staż.
• Strona włoska przedstawiła również informacje na temat spotkania ministrów G8 Sprawiedliwości/Spraw Wewnętrznych, które odbędzie się w maju br. w Rzymie.
• Spotkanie było bardzo owocne i przebiegało w bardzo przyjemnej atmosferze.
Wydział Informacji
Ministerstwo Sprawiedliwości
17-04-2009 Komunikat z X posiedzenia Krajowej Rady Kuratorów II Kadencji (Warszawa, 17 kwietnia 2009 r.)
Posiedzenie KRK odbyło się w gmachu Ministerstwa Sprawiedliwości przy ul. Aleje Ujazdowskie 11. Wzięło w nim udział 44 delegatów okręgowych zgromadzeń kuratorów.Posiedzenie otworzył prowadził Pan Andrzej Martuszewicz Przewodniczący KRK.
Gośćmi specjalnymi posiedzenia byli:
Pan Andrzej Czuma Minister Sprawiedliwości,
Pan Krzysztof Kwiatkowski Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości,
Pan Marek Motuk Dyrektor Departamentu Wykonywania Orzeczeń i Probacji MS,
Pan Krzysztof Mycka Naczelnik Wydziału Kurateli w DWOiP MS.
Ponadto w posiedzeniu wzięli udział eksperci KRK : Anna Korpanty Zastępca Kuratora Okręgowego SO w Warszawie-Pradze, Tadeusz Jedynak Kurator Okręgowy SO w Słupsku, Krzysztof Stasiak Kurator Okręgowy SO w Gdańsku oraz Kurator Tadeusz Matwiejewicz z okręgu słupskiego projektant tymczasowego logo Krajowej Rady Kuratorów i kuratorskiej służby sądowej.
Pan Andrzej Martuszewicz przywitał w imieniu KRK Ministra Sprawiedliwości i zaproszonych gości oraz ekspertów.
Jako pierwszy głos zabrał Pan Minister Sprawiedliwości Andrzej Czuma, który w swoim wystąpieniu zadeklarował chęć współpracy z kuratorską służba sądową, zapewnił , że kierownictwo resortu z wyjątkową starannością zamierza prowadzić prace dotyczące zmian w kurateli sądowej.
Przewodniczący KRK dziękując Panu Ministrowi za przybycie przedstawił rolę, zadania i problemy kuratorskiej służby sądowej.
Następnie Sekretarz Stanu w MS Pan Krzysztof Kwiatkowski przedstawił zebranym nowe kierunki współpracy z Departamentem Wykonywania Orzeczeń i Probacji . Poinformował o aktualnych pracach i podkreślił, że istnieje konieczność prac nad nowelizacją Ustawy o kuratorach sądowych w celu podniesienia efektywności i usprawnienia służby kuratorskiej. Zaznaczył, że do odnotowanego znacznego spadku przestępczości w znaczący sposób przyczynili się kuratorzy razem z innymi służbami. Pan Minister odniósł się do działań podejmowanych na rzecz zorganizowania I Kongresu Kuratorskiego, zadeklarował wolę współpracy i swój osobisty udział w obradach.
Pan Dyrektor Marek Motuk przedstawił kierunki pracy Departamentu i poinformował o ukazaniu się pierwszego numeru kwartalnika Probacja. Zaapelował o współpracę w tworzeniu zawartości kolejnych numerów.
Pan Krzysztof Mycka Naczelnik Wydziału Kurateli omówił pokrótce wnioski płynące z opracowanych w Wydziale danych statystycznych. Zwrócił uwagę na fakt, że od 2005 r. systematycznie spada obciążenie kuratorów dla osób dorosłych. Poinformował, że w Wydziale pracuje obecnie dwóch kuratorów : pani Barbara Bojko-Kulpa z okręgu lubelskiego i pani Ewelina Wojtera z okręgu łódzkiego.
Przewodniczący odniósł się do niektórych stwierdzeń zawartych w wystąpieniach Kierownictwa DWOiP MS.
Pan Krzysztof Kwiatkowski Sekretarz Stanu w MS w ponownym krótkim wystąpieniu zwrócił się do KRK ze stwierdzeniem woli ścisłej współpracy.
W dalszej części obrad Przewodniczący przedstawił przygotowane przez Sekretarza KRK Panią Janinę Arczykowską-Gościak sprawozdanie z działań podejmowanych przez Prezydium i Przewodniczącego w 2008 r. oraz komunikat ze spotkań z kierownictwem resortu , które odbyły się 11 i 25 lutego 2009 r.
Delegaci wysoko ocenili prace Przewodniczącego i Prezydium KRK i podjęli stosowną uchwałę w tej kwestii.
Zgodnie z porządkiem obrad, za zgodą delegatów Kurator Pan Adam Syldatk przedstawił opinię Prezydium KRK o projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny wykonawczy z dnia 15 grudnia 2008 r. Delegaci jednogłośnie zaakceptowali przygotowaną opinię.
Następnym punktem posiedzenia było przedstawienie przez Przewodniczącego KRK i pana Tadeusza Jedynaka Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego Kongresu, stanu przygotowań do I Kongresu Kuratorskiego , który odbędzie się w Ustce w terminie 15-17 czerwca 2009 r. w Ośrodku Doskonalenia Kadr Służby Więziennej „Posejdon”. Kurator Tadeusz Matwiejewicz przedstawił tymczasowe logo kuratorskiej służby sądowej, które zyskało aprobatę zebranych.
Kurator Wojciech Kuźmicki zaprezentował wyniki badań ankietowych dotyczące stanu kuratorskiej służby sądowej w Polsce w 2008 r. sporządzone w oparciu o sprawozdania statystyczne MS-40.
Podsumowując posiedzenie Przewodniczący Andrzej Martuszewicz zaapelował do delegatów o podjęcie starań w kierunku